| ฿um฿im's profile•.★.•:* Sⓞ Fⓐr ⒶΨðy *:...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
•.★.•:* Sⓞ Fⓐr ⒶΨðy *:•.★.•°(｡◕‿-｡)｡оO☆ ต่ า ง ค น ต่ า ง ร อ ｡оO (づ￣³￣)づ~~♡
January 05 ....เฮ้อออ...ไม่อัพ ไม่ได้สนใจ กับสเปสนานแล้วเน๊อะ
แต่ไม่รู้ทำไมเวลาเหงาทีไร ต้องอยากจะเปิดอ่านทุกที
ทั้งๆที่มันก้อมีแต่อะไรๆที่เหมือนเดิม
-เหมือนเดิม- ชีวิตตอนนี้แทบไม่มีอะไรที่จะเปลี่ยนแปลง
ยังดำเนินต่อไป ต่อไป เรื่อย ๆ ....
มีคนรอบข้างมากมาย แต่ทำไมมันเหงายังงี้วะเนี่ย
July 30 .. ก า ล เ ว ล า .
คำ ๆ นี้ ได้นำพาความรู้สึกเก่าๆเข้ามาหาเราอีกเช่นเคย
แต่ครั้งนี้ผิดกับครั้งก่อนๆ มันไม่ได้แค่นำแค่เพียงความรู้สึกเดิม ๆ
แต่มันนำพา - คนในอดีต - กลับมาเยี่ยมเยือนเราด้วย
--------------------------------------------------------------------------
จริงอยู่ที่ว่า หยดน้ำตาที่เคยพร่ารินเป็นสาย
อาจเหือดแห้ง และ หยุดไหล
อาจจะค่อย ๆ หยุด พร้อมกับการได้รับรู้ถึงความแล้งน้ำใจ
ข อ ง ใ ค ร บ า ง ค น
อาจค่อย ๆ เหือดจางพร้อมกับความเย็น และ ชา
ข อ ง ใ ค ร บ า ง ค น
ทว่าภาพทรงจำเก่า ๆ ที่แสนหวานมันไม่เคยหลบจางไปไหน
และคงไม่มีสิ่งใด จะสามารถลบเลือนมันไปได้
และภาพทรงจำเหล่านี้ก้ออาจเป็นสิ่งเดียวที่หลงเหลืออยู่
ให้คนบางคนได้นึดเหนี่ยวในเวลาที่ใจอ่อนแอ
เมื่อในบางครั้ง เราเองยังสามารถน้ำตาไหลโดยไม่มีเหตุผล
เศร้าได้ ... โดยไม่รู้สาเหตุ มันก้อเป็นเรื่องไร้เหตุผล
หากภาพเก่า ๆ ระหว่าง เรา กับ ใคร คนหนึ่ง
ใคร...ที่ควรจะไร้ค่าในความรู้สึก
กลับเป็นคนที่มีค่าเสมอมา....ในความรู้สึก
และเป็นคนที่หัวใจแอบซ่อนเอาไว้ในส่วนที่อยู่ - ลึก -
ทั้งที่พยายามจะลบ .... ทั้งที่พยายามจะลืม ....
ฉันเองไม่อยากโทษ ตัวเองว่าโง่เขลา
โง่ . . . ที่ยังจดจำเรื่องราวที่ไร้ค่า
โง่ . . . ที่ยังจดจำบางคนที่ควรจะลบลืม
เพราะเมื่อทุกครั้งที่ภาพความทรงจำเหล่านั้น
ได้ผุดขึ้นมา ในสามัญสำนึก กลับทำตัวฉันเองน้ำตาไหล
กลับทำหั้ยหัวใจรู้สึกเศร้า แต่ . . . ฉันพยายามแล้ว ที่จะไม่ระลึกถึง
ไม่จดจำ . . . มันคงไม่ผิดนักหรอก ที่ฉันทำเช่นนั้นไม่เคยได้
.
.
.
.
ใ น เ มื่ อ หั ว ใ จ ไ ม่ ใ ช่ แ ผ่ น ก ร ะ ด า ษ
แ ล ะ ภ า พ ค ว า ม ท ร ง จำ ก็ ไ ม่ ใ ช่ เ พี ย ง ร อ ย ว า ด ข อ ง ดิ น ส อ
เ ช่ น นั้ น . . . จ ะ ใ ห้ ล บ กั น ง่ า ย ๆ ไ ด้ อ ย่ า ง ไ ร
.
.
.
.
เช่นนี้แล้ว ทั้งฉัน และใครอีกหลายคน
จึงยังยินดีที่จะยิ้ม . . . ทั้งน้ำตา
ในเวลาที่ภาพทรงจำมีค่าเหล่านั้น
ได้กระจ่างชัดขึ้นมา . . . ในบางช่วงขณะหนึ่งของชีวิต
July 27 -นานไป นานไป เหมือนความรู้สึกเรามันยิ่งเบาบาง เบาบาง
เคยมั้ยที่บางทีเหมือนเราพยายามสร้างเกราะ ๆ นึงขึ้นมา เพื่อน ทำหั้ยเรา
ดูภายนอกแล้วเข้มแข็ง แต่จริง ๆ ใครเล่าจะรู้ว่า ภายในลึก ลงไปข้างในมันเป็นยังไง
ทิ้งบล๊อคมานานละ มาอัพ ๆ กะเขาซักที . . . สำหรับคอมเม้นบล๊อคที่แล้ว กุไม่ได้ปรัชญาชีวิตนะเว้ย
แต่ลองคิดดิ ไอที่เขียน ๆ ไปเนี่ย เรื่องจริง ทั้งนั้นว่ามั้ยละ . . .
เฮ้อ . . . หลาย ๆ วันที่ผ่านมา รู้สึกไร้แก่นสารมั่ก ๆ . . .
จะสอบกลางภาคแล้วยังงี้ . . . รู้สภาพตัวเอง ว่ามันจะเป็นยังไง
( ( - . - ) )
ตอนนี้กุก้อนั่งรอเวลา เซิพเปิด จะเกบเวล รู้สึกดองเวลมานานแระ
โลกความเป็นจริงมันน่าเบื่อ เสแสร้งแกล้งทำ
หน้ากากเนี่ยใส่กันซะก้อหนาเหลือเกิ๊น ก่าจะรู้ก้อถอนตัวออกมาไม่ได้ละ
ได้แต่กลืนน้ำลายตัวเอง ( ( คงเคยเป็น ) )
เข้าไปอยู่ในเกมดีก่า ถึงมันเสแสร้งแกล้งทำ เช่นกัน
แต่ . . . มันก้อแค่เกม ว่ามะ เราออกมาจากเกมมันก้อจบ
( ( เลิกพูดดีก่า กุ ) ) เดียวมานจะเกี่ยวพัน ไปหลายบุคคล เดียวจะมากความ
P s . หั้ยมันเป็นอย่างนี้ละ อยู่ลึก ๆ นะดีแล้ว อย่าสะกิดหั้ยมันขึ้นมาทำร้ายเราเลย
. F a k E . - เรื่องจริงของโลกใบนี้ -
July 05 ⓞ. . S e a . .
อะนะ !! ก้อกำลังจะได้ไปทะเลกับ แก๊งค์ ๆ ละแระ หลังจากที่นัดไว้ก้อไม่ได้ไป
หลายครั้ง หลายครา .... ก้อต้องนัดแบบ กะทันหัน แบบนี้ล่ะ
ตังไม่มี ก้อต้องมี ถูกปะเพื่อน ( ( ^^' ) )
ไปกันแบบครบ ๆ ก้อดีวะ คงจะสนุกดี บรรยากาศก้อดีด้วยนะนิ
แต่แบบ เพื่อน ๆ เรา มีแควนไปหมดเลยวะ เหลือ กู อิเร อิเอ๋ อิฮอน ไม่มี ยังงี้
ไม่เป็นไร กุชิว ของกุได้งี้ 5 5 5 นั่งเฮิทคนเดียวแมร่งเรย
( ( เอาความทุกข์ไปทิ้งทะเล ดีฟ่า ) ) |
|
||||||||
|
|
