| ฿um฿im's profile•.★.•:* Sⓞ Fⓐr ⒶΨðy *:...PhotosBlogLists | Help |
|
July 30 .. ก า ล เ ว ล า .
คำ ๆ นี้ ได้นำพาความรู้สึกเก่าๆเข้ามาหาเราอีกเช่นเคย
แต่ครั้งนี้ผิดกับครั้งก่อนๆ มันไม่ได้แค่นำแค่เพียงความรู้สึกเดิม ๆ
แต่มันนำพา - คนในอดีต - กลับมาเยี่ยมเยือนเราด้วย
--------------------------------------------------------------------------
จริงอยู่ที่ว่า หยดน้ำตาที่เคยพร่ารินเป็นสาย
อาจเหือดแห้ง และ หยุดไหล
อาจจะค่อย ๆ หยุด พร้อมกับการได้รับรู้ถึงความแล้งน้ำใจ
ข อ ง ใ ค ร บ า ง ค น
อาจค่อย ๆ เหือดจางพร้อมกับความเย็น และ ชา
ข อ ง ใ ค ร บ า ง ค น
ทว่าภาพทรงจำเก่า ๆ ที่แสนหวานมันไม่เคยหลบจางไปไหน
และคงไม่มีสิ่งใด จะสามารถลบเลือนมันไปได้
และภาพทรงจำเหล่านี้ก้ออาจเป็นสิ่งเดียวที่หลงเหลืออยู่
ให้คนบางคนได้นึดเหนี่ยวในเวลาที่ใจอ่อนแอ
เมื่อในบางครั้ง เราเองยังสามารถน้ำตาไหลโดยไม่มีเหตุผล
เศร้าได้ ... โดยไม่รู้สาเหตุ มันก้อเป็นเรื่องไร้เหตุผล
หากภาพเก่า ๆ ระหว่าง เรา กับ ใคร คนหนึ่ง
ใคร...ที่ควรจะไร้ค่าในความรู้สึก
กลับเป็นคนที่มีค่าเสมอมา....ในความรู้สึก
และเป็นคนที่หัวใจแอบซ่อนเอาไว้ในส่วนที่อยู่ - ลึก -
ทั้งที่พยายามจะลบ .... ทั้งที่พยายามจะลืม ....
ฉันเองไม่อยากโทษ ตัวเองว่าโง่เขลา
โง่ . . . ที่ยังจดจำเรื่องราวที่ไร้ค่า
โง่ . . . ที่ยังจดจำบางคนที่ควรจะลบลืม
เพราะเมื่อทุกครั้งที่ภาพความทรงจำเหล่านั้น
ได้ผุดขึ้นมา ในสามัญสำนึก กลับทำตัวฉันเองน้ำตาไหล
กลับทำหั้ยหัวใจรู้สึกเศร้า แต่ . . . ฉันพยายามแล้ว ที่จะไม่ระลึกถึง
ไม่จดจำ . . . มันคงไม่ผิดนักหรอก ที่ฉันทำเช่นนั้นไม่เคยได้
.
.
.
.
ใ น เ มื่ อ หั ว ใ จ ไ ม่ ใ ช่ แ ผ่ น ก ร ะ ด า ษ
แ ล ะ ภ า พ ค ว า ม ท ร ง จำ ก็ ไ ม่ ใ ช่ เ พี ย ง ร อ ย ว า ด ข อ ง ดิ น ส อ
เ ช่ น นั้ น . . . จ ะ ใ ห้ ล บ กั น ง่ า ย ๆ ไ ด้ อ ย่ า ง ไ ร
.
.
.
.
เช่นนี้แล้ว ทั้งฉัน และใครอีกหลายคน
จึงยังยินดีที่จะยิ้ม . . . ทั้งน้ำตา
ในเวลาที่ภาพทรงจำมีค่าเหล่านั้น
ได้กระจ่างชัดขึ้นมา . . . ในบางช่วงขณะหนึ่งของชีวิต
Comments (6)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://stanalon.spaces.live.com/blog/cns!76238900B565C928!1358.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|