฿um฿im's profile•.★.•:* Sⓞ Fⓐr ⒶΨðy *:...PhotosBlogLists Tools Help

Blog


    July 30

    .

     
     
    . ก า ล เ ว ล า . 
     
    คำ ๆ นี้ ได้นำพาความรู้สึกเก่าๆเข้ามาหาเราอีกเช่นเคย
     
    แต่ครั้งนี้ผิดกับครั้งก่อนๆ มันไม่ได้แค่นำแค่เพียงความรู้สึกเดิม ๆ
     
    แต่มันนำพา - คนในอดีต - กลับมาเยี่ยมเยือนเราด้วย
     
    --------------------------------------------------------------------------
     
    จริงอยู่ที่ว่า หยดน้ำตาที่เคยพร่ารินเป็นสาย
     
    อาจเหือดแห้ง และ หยุดไหล
     
    อาจจะค่อย ๆ หยุด พร้อมกับการได้รับรู้ถึงความแล้งน้ำใจ
     
    ข อ ง ใ ค ร บ า ง ค น
     
    อาจค่อย ๆ เหือดจางพร้อมกับความเย็น และ ชา
     
    ข อ ง ใ ค ร บ า ง ค น
     
    ทว่าภาพทรงจำเก่า ๆ ที่แสนหวานมันไม่เคยหลบจางไปไหน
     
    และคงไม่มีสิ่งใด จะสามารถลบเลือนมันไปได้
     
    และภาพทรงจำเหล่านี้ก้ออาจเป็นสิ่งเดียวที่หลงเหลืออยู่
     
    ให้คนบางคนได้นึดเหนี่ยวในเวลาที่ใจอ่อนแอ
     
    เมื่อในบางครั้ง เราเองยังสามารถน้ำตาไหลโดยไม่มีเหตุผล
     
    เศร้าได้ ... โดยไม่รู้สาเหตุ มันก้อเป็นเรื่องไร้เหตุผล
     
    หากภาพเก่า ๆ ระหว่าง เรา กับ ใคร คนหนึ่ง
     
    ใคร...ที่ควรจะไร้ค่าในความรู้สึก
     
    กลับเป็นคนที่มีค่าเสมอมา....ในความรู้สึก
     
    และเป็นคนที่หัวใจแอบซ่อนเอาไว้ในส่วนที่อยู่ - ลึก -
     
    ทั้งที่พยายามจะลบ .... ทั้งที่พยายามจะลืม ....
     
    ฉันเองไม่อยากโทษ ตัวเองว่าโง่เขลา
     
    โง่ . . . ที่ยังจดจำเรื่องราวที่ไร้ค่า
     
    โง่ . . . ที่ยังจดจำบางคนที่ควรจะลบลืม
     
    เพราะเมื่อทุกครั้งที่ภาพความทรงจำเหล่านั้น
     
    ได้ผุดขึ้นมา ในสามัญสำนึก กลับทำตัวฉันเองน้ำตาไหล
     
    กลับทำหั้ยหัวใจรู้สึกเศร้า แต่ . . . ฉันพยายามแล้ว ที่จะไม่ระลึกถึง
     
    ไม่จดจำ . . . มันคงไม่ผิดนักหรอก ที่ฉันทำเช่นนั้นไม่เคยได้
     
    .
    .
    .
    .
     
    ใ น เ มื่ อ หั ว ใ จ ไ ม่ ใ ช่ แ ผ่ น ก ร ะ ด า ษ
     
    แ ล ะ ภ า พ ค ว า ม ท ร ง จำ ก็ ไ ม่ ใ ช่ เ พี ย ง ร อ ย ว า ด ข อ ง ดิ น ส อ
     
    เ ช่ น นั้ น   .   .   .   จ ะ ใ ห้ ล บ กั น ง่ า ย   ๆ   ไ ด้ อ ย่ า ง ไ  ร
     
    .
    .
    .
    .
     
    เช่นนี้แล้ว ทั้งฉัน และใครอีกหลายคน
     
    จึงยังยินดีที่จะยิ้ม . . . ทั้งน้ำตา
     
    ในเวลาที่ภาพทรงจำมีค่าเหล่านั้น
     
    ได้กระจ่างชัดขึ้นมา . . . ในบางช่วงขณะหนึ่งของชีวิต
     
     
     

     
     
    แต่ช่วงเวลาที่เราเป็นแบบนี้มันคงอยู่กับ
     
    ฉันไม่นานนักหรอก . . .
     
    เพราะ ฉัน และ เทอ ก้อต่างรู้กันอยู่ดี
     
    ว่าตอนนี้เรา - ยืน - อยู่ ณ จุดใดกัน . . .
     
    ไม่ใช่เพราะหน้าที่ แต่เป็นเพราะ
     
    เรา ต่างคน ก็ ต่างมีโลก คนละใบ ไปแล้ว
     
    เราควรดูแลโลกของเราให้ดีที่สุดดีกว่า
     
    หั้ยเหลือ แต่ รอยของความทรงจำ . . .
     
     
     
    วันเวลาเดินทางอย่างช้าๆ กี่วันมาแล้วที่เดินเข้ามา
     
    กี่วันมาแล้วที่เดินเข้ามาและออกไป
     
    เธอยังคงเดินทางอยู่ใช่ไหม กี่คนมาแล้วที่เดินเข้ามา
     
    กี่คนมาแล้วที่เดินเข้ามาและจากไป
     
    อย่าร้อง หากเธออยากรัก เก็บมันเอาไว้เรื่องราวดีๆ
     
    เก็บมันเอาไว้เรื่องราวดีๆ ที่ต่างคนเคยรัก ต่างคนเคยหา
     
    วันนั้นจะผ่าน และจำลึกตลอดไป
     
    เธอยังคงรอใครอยู่ใช่ไหม สักคนที่รักและคอยห่วงใย
     
    เมื่อใครคนนั้นเขาเดินเข้ามาและจากไป
     
    ได้โปรดเถอะอย่าร้อง หากเธออยากรัก เก็บมันเอาไว้เรื่องราวดีๆ
     
    เก็บมันเอาไว้เรื่องราวดีๆ ที่ต่างคนเคยรัก ต่างคนเคยหา
     
    วันนั้นจะผ่าน และจำลึกตลอดไป
     
     
     
    ( ( ไม่เคยคิดเลยว่าสักวันเราจะชนเข้าจัง ๆ กับเพลงนี้
     
    ทั้ง ๆ ที่ . . . เหตุการณ์แบบนี้ - เหมือน - เคยเกิดขึ้นกับใครสักคน ) )
     
     
     

     
     
    ยั ง ค อ ย ย้ำ เ ตื อ น กั บ ตั ว เ อ ง อ ยู่ เ ส ม อ ว่ า ก า ล เ ว  ล า
     
    เ ป็ น เ พี ย ง แ ค่ เ ค รื่ อ ง นำ พ า บ า ง สิ่ ง ม า พ บ เ จ อ กั บ เ ร า
     
    แ ต่ ก า ล เ ว ลา ไ ม่ ส า ม า ร ถ ที่ จ ะ นำ พ า เ ร า ไ ป กั บ สิ่ ง ๆ นั้ น ด้ ว ย
     
     
     

     
     
     
     
     
     
     

    Comments (6)

    Please wait...
    Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
    You didn't enter anything. Please try again.
    Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
    To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
    Your parent has turned off comments.
    Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
    You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
    Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
    Complete the security check below to finish leaving your comment.
    The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.

    To add a comment, sign in with your Windows Live ID (if you use Hotmail, Messenger, or Xbox LIVE, you have a Windows Live ID). Sign in


    Don't have a Windows Live ID? Sign up

    เฮ้ย ! เครียดไรว๊า  ไม่เอาดิ เด๋วแก่เร็วนะมึง   จะมีผมหงอกขึ้นด้วย
     
         +++   จ น . . . เ ค รี ย ด . . . กิ น เ ห ล้ า. . .   +++
     
    ไม่เอาไม่เครียสนะอิสาดแดนซ์ดิว๊า  ปล. คิดถึงมึงหวะ
    Aug. 2
    T E O Ywrote:
    โอ้โห! คิดได้ยังไงนี้  ซึ้งโคตรๆเลยว่ะ   ฮิฮิ
    July 31
    Picture of Anonymous
    ✿.。.:* Äûиgzåzå *.:。✿ wrote:
    อย่าเศร้าปัยเลย มาอ่านหนังสือสอบกันดีก่า
     
    อดีตที่มันผ่านปัยแล้วก้อหั้ยมันผ่าน เริ่มต้นใหม่
     
    เก็บแต่สิ่งดีๆๆไว้ แล้วตัวเราจะมีความสุข
    July 31
    มาเม้นต์ห้ายคับ สเปชสวยดีอ่ะคับ เด๋ววันหลังจามาเม้นต์ห้ายอีกน้า
    July 30
    หวัดดีจ้ารู้สึกดีจังมีคนเข้าจัย
     
    อิอิ นึกว่าจ๊อบไร้สาระไปคนเดียว
     
    เส้าสุดอ่ะแต่ใกล้หายละ
     
    miz u take care na ja
    July 30
    Arunrungwrote:
    เศร้าไปก็ไม่ดีนะมึง
    อดีตถ้าไม่ลืม ก็จำแต่สิ่งดีๆ
    อนาคตยังรอเราอยู่
    คนละโลก แต่ก็คิดถึงกานได้
    กุก็ม่ะรู้ หรอกว่าใคร
    ยังไง ก็ เป็นห่วงมึงนะ
    บล็อคนี้เขียนดีนะ
     
     
    ขอบคุณข้างบนที่ส่งกูลงมาบนโลกใบนี้
     
    ....^.^.....
    July 30

    Trackbacks

    The trackback URL for this entry is:
    http://stanalon.spaces.live.com/blog/cns!76238900B565C928!1358.trak
    Weblogs that reference this entry
    • None