฿um฿im's profile•.★.•:* Sⓞ Fⓐr ⒶΨðy *:...PhotosBlogLists Tools Help

Blog


    January 05

    ....

    เฮ้อออ...ไม่อัพ ไม่ได้สนใจ กับสเปสนานแล้วเน๊อะ
     
    แต่ไม่รู้ทำไมเวลาเหงาทีไร ต้องอยากจะเปิดอ่านทุกที
     
    ทั้งๆที่มันก้อมีแต่อะไรๆที่เหมือนเดิม
     
    -เหมือนเดิม- ชีวิตตอนนี้แทบไม่มีอะไรที่จะเปลี่ยนแปลง
     
    ยังดำเนินต่อไป ต่อไป เรื่อย ๆ ....
     
    มีคนรอบข้างมากมาย แต่ทำไมมันเหงายังงี้วะเนี่ย
     
     
    October 20

    *

    ดอกไม้ กลิ่นหอม สับสน เหมือนเวทมนต์ความรัก *
    August 28

    .

    ยิ่ ง เ ดิ น ยิ่ ง ไ ก ล เ กิ น ไ ป ล ะ
    July 30

    .

     
     
    . ก า ล เ ว ล า . 
     
    คำ ๆ นี้ ได้นำพาความรู้สึกเก่าๆเข้ามาหาเราอีกเช่นเคย
     
    แต่ครั้งนี้ผิดกับครั้งก่อนๆ มันไม่ได้แค่นำแค่เพียงความรู้สึกเดิม ๆ
     
    แต่มันนำพา - คนในอดีต - กลับมาเยี่ยมเยือนเราด้วย
     
    --------------------------------------------------------------------------
     
    จริงอยู่ที่ว่า หยดน้ำตาที่เคยพร่ารินเป็นสาย
     
    อาจเหือดแห้ง และ หยุดไหล
     
    อาจจะค่อย ๆ หยุด พร้อมกับการได้รับรู้ถึงความแล้งน้ำใจ
     
    ข อ ง ใ ค ร บ า ง ค น
     
    อาจค่อย ๆ เหือดจางพร้อมกับความเย็น และ ชา
     
    ข อ ง ใ ค ร บ า ง ค น
     
    ทว่าภาพทรงจำเก่า ๆ ที่แสนหวานมันไม่เคยหลบจางไปไหน
     
    และคงไม่มีสิ่งใด จะสามารถลบเลือนมันไปได้
     
    และภาพทรงจำเหล่านี้ก้ออาจเป็นสิ่งเดียวที่หลงเหลืออยู่
     
    ให้คนบางคนได้นึดเหนี่ยวในเวลาที่ใจอ่อนแอ
     
    เมื่อในบางครั้ง เราเองยังสามารถน้ำตาไหลโดยไม่มีเหตุผล
     
    เศร้าได้ ... โดยไม่รู้สาเหตุ มันก้อเป็นเรื่องไร้เหตุผล
     
    หากภาพเก่า ๆ ระหว่าง เรา กับ ใคร คนหนึ่ง
     
    ใคร...ที่ควรจะไร้ค่าในความรู้สึก
     
    กลับเป็นคนที่มีค่าเสมอมา....ในความรู้สึก
     
    และเป็นคนที่หัวใจแอบซ่อนเอาไว้ในส่วนที่อยู่ - ลึก -
     
    ทั้งที่พยายามจะลบ .... ทั้งที่พยายามจะลืม ....
     
    ฉันเองไม่อยากโทษ ตัวเองว่าโง่เขลา
     
    โง่ . . . ที่ยังจดจำเรื่องราวที่ไร้ค่า
     
    โง่ . . . ที่ยังจดจำบางคนที่ควรจะลบลืม
     
    เพราะเมื่อทุกครั้งที่ภาพความทรงจำเหล่านั้น
     
    ได้ผุดขึ้นมา ในสามัญสำนึก กลับทำตัวฉันเองน้ำตาไหล
     
    กลับทำหั้ยหัวใจรู้สึกเศร้า แต่ . . . ฉันพยายามแล้ว ที่จะไม่ระลึกถึง
     
    ไม่จดจำ . . . มันคงไม่ผิดนักหรอก ที่ฉันทำเช่นนั้นไม่เคยได้
     
    .
    .
    .
    .
     
    ใ น เ มื่ อ หั ว ใ จ ไ ม่ ใ ช่ แ ผ่ น ก ร ะ ด า ษ
     
    แ ล ะ ภ า พ ค ว า ม ท ร ง จำ ก็ ไ ม่ ใ ช่ เ พี ย ง ร อ ย ว า ด ข อ ง ดิ น ส อ
     
    เ ช่ น นั้ น   .   .   .   จ ะ ใ ห้ ล บ กั น ง่ า ย   ๆ   ไ ด้ อ ย่ า ง ไ  ร
     
    .
    .
    .
    .
     
    เช่นนี้แล้ว ทั้งฉัน และใครอีกหลายคน
     
    จึงยังยินดีที่จะยิ้ม . . . ทั้งน้ำตา
     
    ในเวลาที่ภาพทรงจำมีค่าเหล่านั้น
     
    ได้กระจ่างชัดขึ้นมา . . . ในบางช่วงขณะหนึ่งของชีวิต
     
     
     

     
     
    แต่ช่วงเวลาที่เราเป็นแบบนี้มันคงอยู่กับ
     
    ฉันไม่นานนักหรอก . . .
     
    เพราะ ฉัน และ เทอ ก้อต่างรู้กันอยู่ดี
     
    ว่าตอนนี้เรา - ยืน - อยู่ ณ จุดใดกัน . . .
     
    ไม่ใช่เพราะหน้าที่ แต่เป็นเพราะ
     
    เรา ต่างคน ก็ ต่างมีโลก คนละใบ ไปแล้ว
     
    เราควรดูแลโลกของเราให้ดีที่สุดดีกว่า
     
    หั้ยเหลือ แต่ รอยของความทรงจำ . . .
     
     
     
    วันเวลาเดินทางอย่างช้าๆ กี่วันมาแล้วที่เดินเข้ามา
     
    กี่วันมาแล้วที่เดินเข้ามาและออกไป
     
    เธอยังคงเดินทางอยู่ใช่ไหม กี่คนมาแล้วที่เดินเข้ามา
     
    กี่คนมาแล้วที่เดินเข้ามาและจากไป
     
    อย่าร้อง หากเธออยากรัก เก็บมันเอาไว้เรื่องราวดีๆ
     
    เก็บมันเอาไว้เรื่องราวดีๆ ที่ต่างคนเคยรัก ต่างคนเคยหา
     
    วันนั้นจะผ่าน และจำลึกตลอดไป
     
    เธอยังคงรอใครอยู่ใช่ไหม สักคนที่รักและคอยห่วงใย
     
    เมื่อใครคนนั้นเขาเดินเข้ามาและจากไป
     
    ได้โปรดเถอะอย่าร้อง หากเธออยากรัก เก็บมันเอาไว้เรื่องราวดีๆ
     
    เก็บมันเอาไว้เรื่องราวดีๆ ที่ต่างคนเคยรัก ต่างคนเคยหา
     
    วันนั้นจะผ่าน และจำลึกตลอดไป
     
     
     
    ( ( ไม่เคยคิดเลยว่าสักวันเราจะชนเข้าจัง ๆ กับเพลงนี้
     
    ทั้ง ๆ ที่ . . . เหตุการณ์แบบนี้ - เหมือน - เคยเกิดขึ้นกับใครสักคน ) )
     
     
     

     
     
    ยั ง ค อ ย ย้ำ เ ตื อ น กั บ ตั ว เ อ ง อ ยู่ เ ส ม อ ว่ า ก า ล เ ว  ล า
     
    เ ป็ น เ พี ย ง แ ค่ เ ค รื่ อ ง นำ พ า บ า ง สิ่ ง ม า พ บ เ จ อ กั บ เ ร า
     
    แ ต่ ก า ล เ ว ลา ไ ม่ ส า ม า ร ถ ที่ จ ะ นำ พ า เ ร า ไ ป กั บ สิ่ ง ๆ นั้ น ด้ ว ย
     
     
     

     
     
     
     
     
     
     
    July 27

    -

     
     
    นานไป นานไป เหมือนความรู้สึกเรามันยิ่งเบาบาง เบาบาง
     
    เคยมั้ยที่บางทีเหมือนเราพยายามสร้างเกราะ ๆ นึงขึ้นมา เพื่อน ทำหั้ยเรา
     
    ดูภายนอกแล้วเข้มแข็ง แต่จริง ๆ ใครเล่าจะรู้ว่า ภายในลึก ลงไปข้างในมันเป็นยังไง
     
     

     
     
    ทิ้งบล๊อคมานานละ มาอัพ ๆ กะเขาซักที . . . สำหรับคอมเม้นบล๊อคที่แล้ว กุไม่ได้ปรัชญาชีวิตนะเว้ย
     
    แต่ลองคิดดิ ไอที่เขียน ๆ ไปเนี่ย เรื่องจริง ทั้งนั้นว่ามั้ยละ . . .
     
    เฮ้อ . . . หลาย ๆ วันที่ผ่านมา รู้สึกไร้แก่นสารมั่ก ๆ . . .
     
    จะสอบกลางภาคแล้วยังงี้ . . . รู้สภาพตัวเอง ว่ามันจะเป็นยังไง
     
    ( ( - . - ) )
     
    ตอนนี้กุก้อนั่งรอเวลา เซิพเปิด จะเกบเวล รู้สึกดองเวลมานานแระ
     
    โลกความเป็นจริงมันน่าเบื่อ เสแสร้งแกล้งทำ
     
    หน้ากากเนี่ยใส่กันซะก้อหนาเหลือเกิ๊น ก่าจะรู้ก้อถอนตัวออกมาไม่ได้ละ
     
    ได้แต่กลืนน้ำลายตัวเอง ( ( คงเคยเป็น ) )
     
    เข้าไปอยู่ในเกมดีก่า ถึงมันเสแสร้งแกล้งทำ เช่นกัน
     
    แต่ . . . มันก้อแค่เกม ว่ามะ เราออกมาจากเกมมันก้อจบ
     
    ( ( เลิกพูดดีก่า กุ ) ) เดียวมานจะเกี่ยวพัน ไปหลายบุคคล เดียวจะมากความ
     
     

     
    P s . หั้ยมันเป็นอย่างนี้ละ อยู่ลึก ๆ นะดีแล้ว อย่าสะกิดหั้ยมันขึ้นมาทำร้ายเราเลย
     
          . F a k E . - เรื่องจริงของโลกใบนี้ - 
     
     
     
    July 17

    .

     
     
    เ ดิ น ห น้ า ก็ เ ลื อ น ล า ง  ถ อ ย ห ลั ง ก็ ว่ า ง เ ป ล่ า
    July 05

     
     
    . . S e a . .
     
     
     

     

     

     

    อะนะ !! ก้อกำลังจะได้ไปทะเลกับ แก๊งค์ ๆ ละแระ หลังจากที่นัดไว้ก้อไม่ได้ไป

     

    หลายครั้ง หลายครา .... ก้อต้องนัดแบบ กะทันหัน แบบนี้ล่ะ

     

    ตังไม่มี ก้อต้องมี ถูกปะเพื่อน ( ( ^^' ) )

     

    ไปกันแบบครบ ๆ ก้อดีวะ คงจะสนุกดี บรรยากาศก้อดีด้วยนะนิ

     

    แต่แบบ เพื่อน ๆ เรา มีแควนไปหมดเลยวะ เหลือ กู อิเร อิเอ๋ อิฮอน ไม่มี ยังงี้

     

    ไม่เป็นไร กุชิว ของกุได้งี้ 5 5 5 นั่งเฮิทคนเดียวแมร่งเรย

     

    ( ( เอาความทุกข์ไปทิ้งทะเล ดีฟ่า ) )

    June 26

    every time

     
    ก็น่ะ.....ที่ผ่านมาหลาย ๆ วัน ก็มีแต่เรื่องรับน้อง ๆ (( ทุกวัน )) มีงานมาหั้ยทำเยอะแยะมากมาย เพราะถ้าไม่ช่วยกันคนละไม้คนละมือ งานคงไม่สำเร็จ ขอบคุณเพื่อน ๆ ทุกคนมากๆ เลยนะ ที่ช่วยกันร่วมแรงร่วมใจ ช่วยกันทำงานรับน้องคราวนี้หั้ยสำเร็จ......เออ ดีเหมือนกันเพิ่งเคยจะมีน้องรหัสอะไรกะเขา (( อะก้อกุเพิ่งปี 2 ใช่มะ --* )) น้องกุก้อน่ารักดี 5 5 5 + (( อย่าคิดว่ากุคิดอะไร เด็ดขาด !!!! )) น้องเว้ยน้อง *0*
    แต่แบบว่าตอนนี้กุอยากไปทะเลมั่ก ๆ แต่เวลาที่ว่างเนี่ยแทบไม่มี กุว่ากุคงอดเที่ยวไปอีกนาน ทั้งตัง ทั้งเวลานี่ไม่มีเลยงี้ เรียนก็ยากแท้วะเฮ้ย ชีวิตมหาลัย 4 ปีฟ่า ๆ ของกุนี้มันยาวนานซะเหลือเกิ๊น.......
     
    เออ !!! ส่วนเพื่อน เร เอ๋ อ้อม แคท (( แพร กะ ฮอน เจอกานบ่อยแระ )) กุไปหาแน่ ๆ กุไม่ได้ผิดสัญญานะเฟ้ย แต่กุไม่ว่างจิง ๆ ถามแพรได้เลย รักพวกเมิ่งเหมือนเดิมนะ รักกุด้วย อิดอก
     
     
    P s .
     
    - คิดถึงเพื่อนเลิฟ ทุกคนเสมอ
    - Thx. แพร กับ แอ๋ม และเพื่อน ๆ แอ๋ม สำหรับเรื่องหรีดมาก ๆ
    - กุไม่มีเวลา relax ซักนิสเดียว (( * คัยก้อได้ช่วยพากุไปโยนทะเลที * ))
    June 15

    .

     
     
     . . . ชี วิ ม่ สิ้  ก็ ดิ้ น ต่ ป . . .
     
     
    June 08

    อ า ก า ศ

    เธอเห็นว่าเป็นฉัน หรือเธอไม่เห็นมันอยู่เลย
    บางครั้งละเลย เหมือนดังว่าไม่เคยมีตัวตน
    ขอร้องเธอมองฉันที นี่คือสิ่งที่มี มีจิตใจ
    อย่าทำแบบนี้เลย แบบนี้เลย เหมือนฉันไม่เคยมีความหมาย
    เธอไม่เคยสนใจไม่เคยเห็น ก็เป็นแค่เพียงอากาศ แค่ลมที่พัดไม่มีตัวตน
    ในบางครั้งต้องเคลื่อนไหว เรียกร้องให้เธอสนใจกลายเป็นสายลม
    ไปพัดเธอ ไปพัดใจ เธอบอกว่าเย็นสบายแต่ไม่เคยมองเห็น
    ต้องให้ฉันเต้นแร้งเต้นกาหรือบ้าบอ เพื่อขอให้เธอมองมา
    ให้เธอรู้ว่าฉันยังมีคุณค่า เหลียวหันมามองกันสักครั้ง
     


     

    อะ !!! หลังจากที่ไม่ได้อัพมาซะนานแสนนาน ก้อมาอัพแล้วละกัน อย่าคิดว่ามันไร้สาระนะ ทุกอย่างที่เราอัพมันมีความหมายกับเราเสมอละ อืม...เรื่องแรกที่ต้องขอโทษเพื่อน ๆ ของกุก้อคงเป็นเรื่อง โทรศัพท์ ที่มันโทรไม่ติดเอาซะเลย ก้อมันจริงนิ ตอนนี้เครือข่ายก้อเหรี้ย แล้วบางทีกุก้อปิดเองด้วยละ -*- อย่าโกรธนะ อย่าคิดว่ากุไม่ติดต่อ กุคิดถึงพวกเมิ่งเสมอนะ กลับไปหาแน่นอน และก้อเรื่องบางเรื่องที่ตอนนี้ก็กำลังคิดหนัก แต่ก้อไม่เป็นไร ทำตัวสบายๆ ดีกว่า เรื่องเพื่อน เรื่องอะไร ที่มันเริ่มรู้สึกว่าไร้สาระ กุก้อไม่คิดละ กุรักคัยกุก้อรักเหมือนเดิม แต่ถ้าไม่รักกุเอง กุก้อไม่รู้ทำไง (( พอ ))............ตอนนี้ก้อกำลังจะหยุดต่อเนื่องหลายวัน กุกะลังคิดอยู่ว่าทำไมมหาลัยทำไมมันไม่รอเปิดทีเดียวเลยวะ กุรำคาน และขณะนี้ก้อเห็นหน้าน้อง ๆแระค้า น่ารักดีในบางคน - -((( อยากไปทะเลจาง )))

     

     

     

    Update 9 / 06 / 49

    18 : 11

    ตอนนี้ไม่มีไรทำมั่ก ๆ กุนั่งรอฝนตกที่ร้านเน๊ต -*- (( ถ้าไม่ติดว่าต้องคืนการ์ตูนกุไม่ถ่อไปหรอกนิ)) ไม่มีไรจะอัพงะ กุนิถ้าจะบ้า เฮ้อ............เมื่อไรอาการ ((( อึน ))) ของเพื่อนฝูงมันจะหายไปซะที รู้สึกได้จิง ๆ........เริ่มจะเบื่อ อยู่คนเดียวเลยดีปะวะ ไม่ต้องมานั่งแคร์คนอื่น ที่กุนั่งแคร์ความรู้สึกคนนู้นคนนี้ ไม่เห็นจะมีคัยมาแคร์กูมั่งเลยละ พูดคำว่าน้อยใจไป คัยจะมาสนใจกูป่าววะ ((คงไม่มี)) คงจะมีแต่คำว่า ไปอยู่กะพี่รุตเถอะ ไปเหอะ ๆๆ------ตอนนี้คิดอยู่อย่างว่า -- ไม่น่า -- ^^' ขอเข้าใจคนเดียวละกันนะคะ กับคำ ๆ นี้ ไปแระเดียวจะมาอัพเรื่อย ๆ ละกานค้า

     

     


    May 29

    new season

     
    ส วั ส ดี ค ร้ า ! ! ! !
     
    พบกานใน เทอมใหม่ มีไรใหม่ ๆ กานมั้งมั้ยนิ
     
    มีแฟนใหม่ไม่ดีนะคะ รักเดียวใจเดียวนะคะ ( ( *0* ) )
     
    อะ ๆ ออกนอกเรื่องอีก -*-
     
    ช่วงสัปดาห์ อาจมีหลาย ๆ คนหมกหมุ่นกะเรื่อง รับน้อง
     
    ( อุ้ย ! ห้ามเรียกรับน้อง ต้องพูดว่า ตอนรับนักศึกษาใหม่ - - )
     
    ไปดูน้อง ๆ มาวันเน้ ไม่เห็นจะน้องเรย บอกกรูที เด็ก 4 ปีตายห่าหมดแล้น
     
    นั่งรอกาน เหยี่ยวเหนี่ยวก้อไม่มีผ่านมาซากคน - -
     
    สรุป โดนหลอกหั้ยไปใช่ปะนิ แต่มะปะรัย ได้ไป กินกานอิ่มท้องกาน 4 คน หุหุ
     
    เดินไป ๆ ๆ ๆ แระก้อเดินไป ขอบอก ๆ ( นึกถึงเสียงคำนี้ ในเดี่ยว 4 ด้วยนะคะ )
     
    อยากได้นู้น อยากได้นี้มั่ก ๆ สรุป กุไม่ได้ไรเรย มีเม ได้กระเป๋างี้ ไฮโซ สวยงามมาก
     
    กุก้ออยากได้กะเขามั่ง แต่กุคงต้องใช้แบบ เอาหนังยางรัดกระเป๋าไปก่อน ละกาน -*-
     
    ช่วงเน้ ผ่านร้าน แดนซ์ ๆ ก้อคึกคักดีวุ้ย อยากไปมั่งจัง........เมื่อไรฟะเนี่ย - -
     
    อิแพรเอ้ย ถ้าเมิ่งถูกแจ๊คพอท เมื่อไร ช่วยสร้าง ผับสวนตัวด้วยน้า กุขอแบบแดนซ์ แม่งยันเช้า
     
    เหอ ๆ .......... พอกลับมานี้ ก้อคิดถึงบ้าน นิด ๆ กลับไป อาก้อใช้ แต่พอกลับมา กลับมานั่งคิดว่า
     
    ตอนนี้กุไม่อยู่บ้าน และคัยจะทำฟะ กุสงสารอา งะ T^T (ดูดี ปะ กุสงสารจิงงะ )
     
    เฮ้อ...โรคนอนไม่หลับก้อกลับมาเยือน เช่นเคย - - กุดีด ทำทุกอย่างแล้วนะนิ เวลาผ่านไปช้าแท้
     
    เวลาที่เรามีความสุขมันมักจะผ่านไปเร็วเสมอ แต่ทำไมเวลาที่เรา
     
    เศร้า เหงา ว้าเหว้ มันชั่งดูยาวหนานเหลือเกิ๊น ..... เฮ้อ
     
    ชีวิตต่อไปนี้ ก้อ ปี 2 แล้วซิเรา จะบอกว่า สู้ ๆ ดีมั้ยนะกุ - - ( ( ไฟคอยจะแรงแต่แรก ๆ ) )
     
     
     
     
     
     
    May 19

    เรื่อยเปื่อย

     
     
    ช่วงเน้ขี้เกียจอัพ และไม่มีเวลาอัพสเปสด้วย
     
    เพราะมานเปงอาทิตย์การสอบอานะ
     
    เกมก้อไม่เล่น คิดถึง มานโคส ๆ ๆ ๆ
     
    เพื่อนก้อไม่ได้โทรไปหาเรย อย่าคิดว่ากุลืมพวกเมิ่งน้า
     
    แต่ก้ออย่างว่างะ ทรัพย์จาง จางเหรี้ย ๆ  - -*
     
    ไม่มีไรดีเรย สอบก้อทำไม่ได้ วิชาพันนี้ กุโง่แท้
     
    ไม่หลับไม่นอน ติวอยู่กะแนน 2 คน ออกแนวโง่กานอยู่ 2 คน
     
    ก้อทำไงอะ ก้อมีกันอยู่แค่นี้อะ ไปสอบก้อทำไม่ได้
     
    กุยากจะร้อง F ลอยมาแต่ไกล T^T เซ็งสุด ๆ ๆ ๆ
     
    เดี๋ยวสอบเสด กุคงกลับไปอยู่บ้านน้า เอ๊ม ก้อคงไม่ได้เล่น กะว่าจะอยู่บ้านอย่างเดียว
     
    เออ...แพร เมิ่งอย่าลืมนะ ไปหากุที่บ้านด้วยนะ ชวน เร เอ๋ ไปด้วยนะ
     
    กะไปอยู่ซักอาทิตย์นึง เกมก้อคงไม่ได้เล่น เวลก้อไม่ได้เก็บ - -* เซ็งเกล
     
    เฮ้อ...แต่กะว่าจะกลับหอมาก่อนคนอื่นเขานะ อยู่คนเดียวมานเงียบดี
     
    - - - เ ฮ้ อ - - -
     
    เกรดออกซะทีดิว๊า  กุจะได้รู้ซักทีว่า ชีวิตจะเป็นไงต่อ
     
    จบไปมีไรติดตัว ติดกะบาลกุมั้งวะนิ . . . สงสัยมีแต่ขี้เลื่อย
     
    เห็นมะ มาอัพก้อไม่มีไรจิง ๆ งะ ไม่มีเรื่องน่าตื้นเต้น นอกจากเรื่องสอบ - -
     
    เจอกานใหม่ตอน ใกล้เปิดเทอมน้าคร้า หุหุ
     
     
     
     
    P s . คิดถึงเมิ่งเสมอ ๆ นะ แพร เร เอ๋ อ้อม ฮอน แต่ไม่มีเวลา ขอโทษนะ
          . กุจะกลับไปอยู่บ้านแล้น *0*
          . ทำไมนาฬิกากุ มานต้องดังตอนสอบด้วยวะ - -*
     
     
     
     
     
     
    E d i t
     
    20 / 05 /49
     
    16 : 54
     
    ผ่านไปคับ 1 วัน มีไรมากมายเหมือนกานโน๊ะวันเน้
     
    ตื่นเช้ามาก้อมีแพรโทรมา บอกเล่าเรื่องราว ของเพื่อนเราคนนึง ที่ได้เสียชีวิตไป . . .
     
    ไม่มีคำพูด อะไรมากมายนักหรอก แต่ อืม . . . เขาคงไปอยู่ในที่สบายแล้ว
     
    วันนี้ ๆ ก้อ เรื่อยเปื่อย สุด ๆ
     
    เจอด่าหน้าด้านด้วย 5 5 5 + โธ่ อิสัดดอก !!! ไม่รู้หิแตส อะไร มาด่ากุ อิเสร่อ
     
    ( พอ ๆ เลิกคิด ๆ เดี๋ยวหิว -*- เกี่ยวกันมั้ยนิ )
     
    อะนะ ก้อ มาอัพ ๆ ทุกเวลาที่มีโอกาศแระน้า . . . ขอฝากไรถึงคนนึงดิ
     
    ยังไงก้อได้อ่านอยู่แล้วละ ชอบแอบเข้ามาอ่านนิ คุณเป็นปรสิตหรือแบททีเรียหรอ
     
    ชอบแอบทำไรอะ เปิดเผยดีก่าม่าง อย่าแอบด่าซิคะ
     
    สรรพนามที่ใช้เรียกเรา เช่น อิสัดนิ อิสัดนั้น อิเหรี้ยนี่ ก้อเรียกตรง ๆ ซิ
     
    หรือคุยเข้าใจแต่คนในชนกลุ่มน้อยของคุณ . . . ( คิดอยู่หรอว่า อินี้รู้ดีจัง )
     
    แค่นี้ละนะ เดี๋ยวจะได้ใจว่า เราหมกหมุ่นเรื่อง ของคุณ
     
    แต่มันอดไม่ได้จริง ๆ อะ . . . แต่ มีคนมาด่างี้ เสียดุล
     
     
     
     
     
     
    23 / 05 / 49
     
    2 : 17
     
    กุนั่งอยู่ร้านเน๊ต เช่นเคย
     
    เบื่อสุด...........พรุ่งนี้กุจะกลับแล้น
     
    แต่มีไรที่ต้องออกเดินทางหลายอย่าง
     
    ไม่มีไรหรอก แต่แค่ไปหลายที่ หลายที่ซะจยกุเริ่มปวด กะบาล
     
    ตอนนี้ ตี 2 แล้วงะ แต่ทำไมกุไม่ง่วงเรยฟะ พรุ่งนี้กุต้องตื่นเช้าด้วยอะ
     
    เหอ ๆ เกรดก้ออกซะทีเห๊อะ ขอร้อง ๆ - -*
     
    กุ ออกแนวอึนจัด ไม่อยากอัพบล๊อค อยากหั้ยมาน edit  ไปเรื่อย ๆ
     
    เหมือนมาเขียนบันทึกประจำวันเรยวะ -*-
     
    ไอหมารุต แม่งก้อไม่โทรมา ไอบ้าเอ้ย หรือโทร แต่กุไม่รู้ฟะ ( ( เข้าข้างตัวเองก่อน ) )
     
    ช่วงนี้ถ้าโรมาไม่ได้รับก้อขอโทษนะ มีปัญหาเล็กน้อย กุยูเฮบตัวเองกะโทรสับ
     
    แต่ไม่มีใช้ก้อดีเหมือนกัน ไม่ค่อยมีคนโรมาหรอก นอกจาก แพร และก้อ ไอหมา แระก้อเพื่อนๆที่นี้
     
    นอกนั้น ก้อไม่ได้มีธุระอะไรมากมาย ไม่มีใช้ก้อดีมั้ง กุว่า - -
     
    เฮ้อ...ร้านเน๊ตนี้ก้อ มีกุอยู่กะ คัยมะรุ 2 คน ออกแนวปิดม่านหมด
     
    นี่กุอยู่ร้านเน๊ต หรือ โรงแรมนิ -*- ............ รีบปิดเหลือเกิ๊น
     
    ไม่มีนิยง นิยามอะไรมาอัพเรย ประมาณนี้
     
    นึกไรแบบนั้นไม่ออก อ่านไรแล้วไม่ค่อยซึ้งเรย
     
    เหมือนแม่งเสแสร้ง - - ( ( กุมองโลกเช่นนี้ หรือ นี้ ) )
     
    แต่ตอนนี้ กุว่ากุติด การ์ตูน ติดอย่างหนักแระ
     
    กุเคยเป็นงี้มาพัก แต่ก้อเลิก เพราะขายการ์ตูน แดกสสส หมด
     
    แต่ตอนนี้ กุอ่านตก 12 เล่มต่อวัน ก้อมานสนุกนิเน๊อะ *0*
     
    พอแล้น .... ไปนอนดีฟ่า ZzZz - - ทำตัวหั้ยง่วงสุดฤทธิ์
     
    ----------- ดีด หรือ เปล่า วะ-----------------
     
     
    27 / 02 / 49
     
    13 : 14
     
    กุกลับมาหอแล้น *0*
     
    แระกุก้อกะลังจะปาย สวน ไปคนเดียวด้วยสัดเอ้ย
     
    ไปซื้อ ของฝัน หั้ยเพื่อน *0*
     
    แระไปเดินเล่นด้วย
     
    เดี๋ยวค่อยอัพใหม่ ไปแล้น +.+
     
     
     
     

    May 09

    " w h e r e "

    บางครั้ง คือ ความจริง คือ ความฝัน คือ จินตนาการ
     
    สำหรับคำว่า "ความรัก" มันไม่เคยทำให้เรารู้เลย ว่าจริงๆเเล้ว จุดไหนที่ความรักควรจะอยู่

    วันนี้กอดกัน รักกัน คือ ความจริงที่ได้เกิดขึ้น

    เราก็จะยังคงกอดกัน รักกัน ตลอดไป คือ ความฝันที่เราได้วาดไว้

    ชาติที่เเล้วเราคงเคยกอดกันเเบบนี้ รักกันเเบบนี้ คือ จินตนาการ

    ในโลกเเห่งความจริง ความฝันเเละจินตนาการ มักทำให้เราเจ็บปวดอยู่เสมอ

    ไม่อยากโทษความฝันเเละจินตนาการ ว่าทำให้เราเจ็บปวดได้

    เพราะบางทีมันก็ทำให้เรายิ้มได้. . .มีคนเคยบอกว่า. . .ถ้าจะรักควรรักให้เป็น

    รักให้เป็นคืออะไร?  อย่าทุ่มมากอย่างงั้นหรอ สู้ไม่ต้องทุ่มเลยดีกว่า

    เคยได้ยินอีกว่า. . . คิดจะรักก็ต้องพร้อมที่จะเจ็บ

    มีใครบ้าง พร้อมที่จะเจ็บกับรักที่กำลังเกิดขึ้นเเละที่กำลังอยู่ในช่วงเวลาที่สวยงาม
     
    . . .ลึกๆเเล้วมีไหม. . .

    รักให้เป็น รวมๆเเล้วก็สอนให้อยู่กับความจริง ที่ต้องเกิดขึ้น

    รักให้เป็น รวมๆเเล้วก็เหมือนสอนให้รักไม่เป็น  งงอะ ? 

    รัก ควรอยู่ตรงจุดไหนกันเเน่
    ความจริง = สวยงามเเละเจ็บปวด
    ความฝัน = ความสุข สวยงามเเต่สัมผัสไม่ได้
    จินตนาการ = งดงามเสมอเเต่อาจไม่เคยได้พบเจอ

    ไม่ได้ซีเรียสอะไร ลองคิดกันเล่นๆรักควรอยู่จุดไหนดี ความสับสนย่อมเคยเกิดขึ้นกับมนุษย์ทุกคน

    คำถามที่ไม่น่าจะเป็นคำถามเเละไม่น่ามีคำตอบก็ได้เกิดขึ้น ตราบใดที่โลกใบนี้ยังหมุนอยู่

    เเล้วตราบที่ความรักยังสัมผัสได้ด้วยอะไรก็ตามที่ไม่ใช่เเค่คำพูด

    ทุกอย่างล้วนเเสดงให้เห็นเเล้วว่าอะไรที่มันได้เกิดขึ้น เพราะรู้ได้ด้วยใจไม่ใช่เเค่สมอง

    สิ่งดีๆที่เกิดวันนี้ สิ่งดีๆที่ควรเกิดขึ้น สิ่งดีๆที่น่าจะเคยเกิดขึ้น. . .

    เรายืนอยู่บนความจริง รักอยู่บนโลกเเห่งความจริง

    เรายืนอยู่บนความฝัน รักเกิดขึ้นบนโลกความฝัน


    จินตนาการก็เช่นกัน . . . 

    รักคือสิ่งที่สวยงาม ความฝันเเละจินตนาการคือคำตอบที่ดีทีสุดเกี่ยวกับคำกล่าวนี้

    เเล้วความจริงล่ะ เป็นคำตอบของคำที่กล่าวถึงความรักว่าอะไร

    อาจมีมากมายหรือไม่มีเลยก็ได้ - เเต่ที่เเน่ๆ -

    รักคือสิ่งที่สวยงาม ความจริงคือคำตอบที่พูดได้เเบบไม่เต็มปากเเน่ๆ

    รักไม่ค่อยสวยงามเมื่ออยู่ในโลกเเห่งความจริง . . .ใครกล้าเถียง. . .

    จริงอยู่ อยู่ที่คน อยู่ที่เราว่าเราจะเลือกว่ามันมีสวยงามหรือไม่

    อิทธิพลจากความคิดเกิดขึ้นหลังจากความรู้สึก  รู้สึกอย่างไรโลกก็เป็นอย่างนั้น

    สวยงาม โหดร้าย เเสนเศร้า . . . อาจอยู่ที่เรา อยู่ที่คน อยู่ที่ใจ 
     
    บางครั้ง คือ ความจริง คือ ความฝัน คือ จินตนาการ
     
     
     
     
     
     
    P s . ดิ้ น ร น ไ ป  ใ จ เ ป็ น ทุ ก ข์


     
    May 01

    - ค ว า ม เ ห ง า -

     
    "ความเหงา...คือพื้นที่ว่างที่กว้างขวางและลึกที่สุดของมนุษย์
     
    มันเป็นความว่างเปล่าที่รอวันเติมให้เต็ม"
     
    แต่เชื่อไหมว่า..ไม่ว่าเราจะหาอะไรมาใส่เข้าไปในพื้นที่ว่างนี้
     
    เราก็ไม่สามารถถมสิ่งต่างๆเพื่อเติมเต็มสิ่งที่ขาดหายไปในของชีวิตให้เต็มได้
     
    เราจึงยังคงเหงาอย่างไม่มีที่สิ้นสุดและเราก็มักแสวงหาทางออก
     
    เพื่อที่จะได้หลุดพ้นจากความเหงานั้นๆ
     
     
     
    . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
     
     
     
    ผ่านมาหลายวันละ มีสิ่ง ดี ๆ เกิดขึ้นเยอะเหมือนกัน
     
    เพื่อน ๆ ก็เข้าใจกานละ . . . อะไรดีขึ้นมานก้อส่งผลกะคนรอบข้าง
     
    ตอนนี้ เวลานี้ คิดว่ากำลังสบายขึ้นนะ
     
    สบาย ในความหมายของเรา ก้อคง แบบโล่ง ๆ ละมั้ง
     
    บางทีมันเหมือนยังมีไร ติด ๆ อยู่ในหัวกระบาลนี้งะ
     
    อะไรไม่รุ้ คอยจะคัดกะการกระทำซะเจงๆ
     
    มันคงหมดเวลาที่ต้องมานั่งคิด เรื่องไร ไร้สาระละมั้ง
     
    มีเรื่องน่าทำอีกเยอะ . . .
     
    แต่ เมื่อวาน มีคน ๆนึง บอกกับเราว่า
     
    ที่คิดว่า สบายนะ ไม่ได้หลอกตัวเองใช่มั้ย
     
    แมร่งเหมือนโดนจุด จี๊ด ๆ ไงไม่รู้
     
    แต่ก้อช่างมัน พยายามทำไปเรื่อย ๆ
     
    ข้อความข้างบน  มันเป็นบล๊อคเก่าของเราเอง
     
    แต่นานมาแล้ว . . ไม่ใช่ไม่มีไร จะเขียนนะ
     
    แต่แค่รู้สึกว่า อยากเอามาใส่ในบล๊อคนี้ แค่นั้นเอง
     
    ยังไง. . ความเหงา . . มันก้อไม่สามารถลบไปจากจิตใจคนเราได้หรอก
     
    ไม่ว่าจะอยู่คนเดียว หรือ มีผู้คนรายล้อมมากมาย
     
    ความรู้สึกแบบนี้มันก้อคงอยู่กับเราอยู่ดี
     
     
     

     
    April 24

    นี้แหละคือเรื่องจริง ของละครเรื่องนี้

     
     
     
    วันนี้เป็นวันที่ได้รับรู้ เรื่อง .จริง.อะไรหลาย ๆ อย่าง
     
    ที่ผ่านมาเพิ่งรู้ว่า ความรู้สึกผิด ที่เรารู้สึกอยู่ตลอดเวลา
     
    มันไม่ได้มีความหมายกับใครสักคน เท่าไรเลย
     
    ทุกวันนี้ที่เราต้องมานั่งคิดว่า เราจะไปตอกย้ำความรู้สึกของใครรึเปล่า
     
    จริง ๆ มันไม่ใช่เรย . . .
     
    เรื่องราว มัน กลับ กัน  มันไม่ใช่แบบที่คิดที่เห็น
     
    มันเป็นเพียงบทละคร ๆ หนึ่งที่ผู้ชายคนนึง
     
    สร้างขึ้นมา มันเป็นเพียงเรื่องราวของความแก้แค้น เท่านั้นเองหรือ
     
    สิ่งดีๆที่ทำมา มันไม่ได้ช่วย ลด ความแค้นที่มีอยู่เรยหรือ
     
    เวลาที่ผ่านมา ทุกสิ่งทุกอย่าง ที่ทำไป
     
    มันไม่ใช่ การที่คน ๆ นึง จม กับเรื่องราวที่เราทำลงไป
     
    มันเป็นการแสดง และการเสแสร้งที่ทำหั้ยเรารู้สึกได้ถึงความผิด
     
    ตลอดเวลา 3 เดือนที่ผ่านมา
     
    นั่งคิดอยู่เสมอ ว่าเราเป็นคนทำหั้ยเรื่องเป็นอย่างนี้เอง
     
    เราต้องยอมรับในสิ่งที่เกิดขึ้น
     
    เรื่องราวของคน 3 คน
     
    ซึ่งมี เราเป็นตัวต้นเหตุ ใช่ เลือกแล้ว
     
    แต่นั่งคิดมาตลอดว่าสิ่งที่เลือกนะถูกหรือเปล่า
     
    ว่าเราทำคน ๆ นึงเจ็บขนาดไหน
     
    แต่ . . . จริง ๆ แล้วมันไม่ใช่อย่างที่คิด
     
    คำพูดทุกคำพูด มันไม่ใช่เรื่องจริง
     
    ตอนนี้เวลานี้เรารู้หมดทุกอย่างแล้ว
     
    แต่แค่บอกว่า . . รู้ . .ก้อคงพอ
     
    คำพูดดี ๆ ที่สรรหา มาพูดหั้ย ตลอด มัน คืออะไร
     
    ถ้าทั้งหมดนี้มันคือ ละครที่เทอสร้างขึ้น อยากจะบอกว่า
     
    เทอทำสำเร็จ เทอทำหั้ยคน ๆ นี้ เชื่อได้สนิทใจ ว่าสิ่งที่เทอคิด เทอพูด ออกมา
     
    มันคือความรู้สึกที่แท้จริง . . . อยากบอกว่าถ้าสิ่งที่ทำกลับคืนมาหั้ย
     
    มันจะทำหั้ยเราเจ็บเหมือนที่เราทำเทอ . . มันได้ผลแล้ว . .
     
    แต่ . . ก้อขอขอบคุนเช่นกัน ที่ทำหั้ยเราได้รู้ว่า สิ่งที่เราเลือกและอยู่ข้างตัวเราตอนนี้
     
     . . . มันคือสิ่งที่ดีที่สุด . .
     
    .
    .
    .
     
      บางทีการเดินของคนเราต่างกัน
     
    ใครสักคนอาจจะเดินไปรออีกคนนึงในทางข้างหน้าแล้วก็ได้
     
    ทั้งที่อีกคนยังไม่เดินตามเรามา เพราะระยะทางและอุปสรรคบางอย่าง
     
    เราก็ต้องหยุดเพื่อนรอเค้า หยุดอยู่ตรงนี้
     
    ไม่ว่าอีกนานสักเท่าไร
    .
    .
    .
     
    คำพูดเหล่านี้ และมากมายกว่านี้
     
    มันคือสิ่งที่ตัวเทอสร้างขึ้นมาหรอ . .
     
    จากสิ่งที่คิดว่าคำพูดเหล่านี้ คงกลั่นกรองมาจากใจ
     
    แต่ . . ทั้งหมดนี้ คือผลงานชิ้มเยี่ยมของเทอ
     
    เคยคิดว่าเทอ ไม่เหมือน ผู้ชายธรรมดาทั่วไป
     
    แต่สุดท้าย เทอก้อคือ คนธรรมดา คนธรรมดา เท่านั้นเอง
     
    .
    .
    .
    .
     
    ต่อไปนี้ ชีวิตจะไม่มีคำว่า อยู่เพื่อคนที่รอ ลืมมันไปซะคำพูดเหล่านี้
     
    ต่อไป ชีวิต จะอยู่แค่ปัจจุบันเท่านั้น อยู่กับคนปัจจุบัน
     
    จะเดินไปข้างหน้า และจะไม่มีวันถอยหลังกลับมา
     
    อดีต ปล่อย หั้ยมันลึก ลึกที่สุดก้อแล้วกัน
     
    ทางเดินของ ชั้นและเทอ จะเดินไปคนละทาง ต่อจากนี้
     
    ความทรงจำดี ๆ มันจะค่อย ๆ จาง ไปในวันที่เทอได้ตอกย้ำเรื่องราว
     
    ที่ ๆ เราเคยไป ก้อ ลบมันด้วยที่ ๆ เทอไปกับอีกคน
     
    ต่อไป . . . อย่าสรรหาคำพูดดี ๆ มาพูดกัน อีกเลย
     
    ในเมื่อเกลียด ขอหั้ยแสดงออกมา . . . ละครเรื่องนี้จะได้จบลง
     
    ขอบคุณ กับ ทุกสิ่งทุกอย่าง '
     
     
     
    P s . - ไม่ต้องคิดว่า คำว่ารู้ คือรู้ อะไร เพราะทำอะไรไว้ รู้แก่ใจดี
           
           - จะเดินไปข้างหน้า และจะไม่มีวันถอยหลังกลับมา จำไว้
     
     
     
     

     

    April 17

    คนที่เดินผ่าน

     
     
    0 2 : 3 1
     
     
    กุยังนั่งอยู่ร้านเน๊ต
     
    วันนี้ เมื่อวาน หรือ พรุ่งนี้
     
    ก้อคงอยู่ที่นี้
     
    ไม่มีไร เปลี่ยนแปลง หรือ ดีขึ้น หรือ เลวลง
     
     .......................................................................................
     
    สงกราน ก้อไป มาแบบผ่านมาแระก้อผ่านไป
     
    ไปเจอ . . . อะไรที่ อยากเจอมานาน แต่ทำไมต้อง So SaD ด้วยเล่า
     
    เครื่องดับทันที ไม่มีอารมเล่นต่อเลย คับ ที่เป็นไม่ได้เรียกร้อง หั้ยมาสนใจ
     
    แค่อยากหั้ย รู้สึกว่า เราเป็นคนเคยรู้จัก กันรึเปล่า เท่านั้นเอง
     
    ไม่มีการ สานต่อ ไม่มีการขุดขุ้ย ปล่อยหั้ยมันเป็นแค่ อดีต . . . จบแค่วันนั้น ที่เราคุยกัน
     
    ......................................................................................
     
    ปีนี้ ออกแนว ไม่ครบแก๊ง แต่ไม่เปนไร เพื่อนเข้าใจ
     
    หายไปกันไปทีละคน 2 คน สรุป เดินเรื่อยเปื่อย เรื่อยเปื่อยของจิง
     
    ก่อนไป อุตส่าห์ หาอะไรลงปากหั้ยพอ อึน ๆ แต่ไมไม่เหนมีคัย เปนไรสักคน
     
    สงสัยเกิดอาการ ด้านตาย กะ ของมึนเมา เหอ ๆ
     
    ที่ เหรี้ยสุด ก้อคงเป็นตัวกุนี้ละ - - ที่ชิ่งกลับมาก่อนคนแรก
     
    ขอโทษ จิง ๆ นะ กุอยากหาไรทำ เงียบ สักพัก
     
    แระก้อได้เรื่อง ซะจนได้ คนที่รู้เรื่องก้อคงพอรู้
     
    กลับมากุก้อเล่นแต่เกม เกม เกม เกม และก้อเกม
     
    ...........................................................................................
     
    .
    .
    .
    .
    .
    .
     
     
     
    เธอคือคน ๆ นั้น ที่เคยเดินผ่าน

    เมื่อวันวานฉันยังจำได้ ยังไม่จางจากหัวใจ

    เธอคือคน ๆ นี้ ที่ฉันเฝ้าดู

    และอยากรู้ว่าเธออยู่แห่งไหน จะไปหาเธอ



    พยายามตั้งใจ อยากบอกให้เธอได้รู้

      ว่าเฝ้าดูอยู่...นานแล้ว

      โอ้...เธอ ที่ทำให้ฉัน ต้องทนอ่อนไหว อยากจะรู้

      ว่าถ้ามีสักวันที่เราจะได้พบ

      ถ้าเข้าไปทักเธอ จะยอมพูดคุยหรือไม่

      อยากบอกความจริงของใจ ของคน ๆ นี้

      (ว่าฉันนั้นแอบรักเธอ)
     
     
    - เอาเข้าจนได้ เนอะ  นั่งเฮิททำไม -
     
     
     
     
     
    E d i T :
     
    1 8 : 0 4 : 2 0 0 6
     
    2 1 : 4 1
     
    วันนี้กุสอบ ทำได้ด้วยเว้ย แต่ก้อไม่ทั้งหมด - -
     
    เซอไพร์ดี  *-* แอบมาดู เกือบฟามแตก 5 5 5+
     
    เมื่อวานเป็นวันที่ mix เรื่องเยอะมั่ก ๆ ยังที่เหลา กะ อิแพรไป
     
    10 ชม . ก่า ๆ ที่ผ่าน ทำไมเรื่องแยะจัง
     
    ใจกล้าหน้าด้านมากขึ้น หุ หุ กุ - -a
     
    เขา จะฟังเพลงทุกวันป่าววะ
     
    เฮ้อ . . . คิดขึ้นมากุก้อ T^T จะแป๊ก อะป่าว
     
    กุมะอยากเป็น แค่ คนที่เดินผ่าน . . .
     
     
     
     
     
     
    . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . S t a n d A l o n e '
     
     
     
     
    P s . เรารักกัน แต่ เรารักกันคนละเวลา > > > มันเป็นประโยคหนึ่ง
     
    ใน FW mail ที่เราได้รับมาจากเพื่อนคนหนึ่ง ชอบวะ
     
    เดวจะเอาเรื่องมาลง blog หน้าละกันนะ
     
     
     
     
     
     


     
    March 25

    ::. .s e r i o u s. .::

     
     
     
     
    ::. . .เ บื่ อ. . .::
     
    รู้สึกว่าเรื่องราวจะมีมากมายหั้ยปวดกระบาลเกินไปรึเปล่า
     
    ไม่ว่าจะเรื่อง ตัวเอง คนรอบตัว เพื่อน พ่อแม่ มากมายหลายสิ่ง
     
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
     
    ::. . .เ ซ็ ง. . .::
     
    คิดแล้วเหนื่อยใจชมัดเรยว่ะ
     
     
     
     
     
     
     
     
    ช่วงนี้เป็นไรที่มากมายจริง ๆ นั้นแระ มากเกินซะน่าเบื่อ เบื่อกับการที่ต้องมานั่งคิด
    มีคนบอกว่าอย่าไปแคร์ดิ แต่. . . กุเป็นคนแคร์คนดิ ทำไงได้ว่ะ มีไรแปลกขึ้นมา
    นิดหน่อยกุก้อรู้สึกได้ กุไม่เคยเห็น คำว่า แฟน สำคัญ กว่าเพื่อน รู้ไว้ด้วยล่ะกัน
    กลับมาเหมือนเดิมได้แล้ว อย่างที่เม้นหั้ยไว้ รอวันเมิ่งเหมือนเดิม . . .
    แค่นั้น แค่เรื่องที่กุต้องคิดอยู่ทุกวันนี้ กุก้อจะประสาทแดกตาย ต่อไปกุไม่รู้จะทำไง
    ต่อกะชีวิต เบื่อที่สุด ปัญหารุมเร้า กุมากเกินไปแระ แกล้งกันปะเนี่ย
    ทำไงโชคชะตาชีวิตจะดีกว่านี้ได้ว่ะ แบบอยู่แบบสบาย ๆ ไม่ต้องมีเรื่องหั้ยคิดกันมากมาย
    ไม่ได้เลยหรอว่ะ . . .
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    March 13

    สำหรับใครที่ *

    สำหรับ ใครที่ยัง...“ โสด ”

    ความรักนั้นมันก็เหมือนกับ “ ผีเสื้อ ” ยิ่งวิ่งเข้าหามันเท่าไหร่ มันก็จะห่างออกไปเท่านั้น

    ถ้าคุณไม่คาดหวังกับมันมาก ความรักสามารถทำให้คุณมีความสุข แต่ก็สามารถทำให้เจ็บได้บ่อยๆเหมือนกัน

    แต่ความรักเป็นสิ่งที่พิเศษ ถ้าคุณได้ให้มันกับใครสักคน ที่เค้าดีที่สุดสำหรับคุณ

    ดังนั้น ค่อยๆ หาและเลือกที่ดีที่สุด สำหรับคุณ...

     

     

    สำหรับ ใครที่...“ ไม่โสด ”

    เค้าบอกว่า...ความรักไม่ได้มาจากคนที่สมบูรณ์ไปหมดทุกอย่าง

    แต่มันจะมาตากคนที่สามารถช่วยคุณให้เป็นคนที่ดีที่สุด เท่าที่คุณจะเป็นได้ตะหาก.....

     

     

    สำหรับ ใครที่...เป็น “ คนเจ้าชู้ ”

    อย่าพูดคำว่า รัก เลย ถ้าไม่ได้หมายความถึงคำๆนั้นจิงๆ 

    อย่าไปยุ่งเกี่ยวกับเค้าเลย ถ้าจะทำให้เค้าเสียใจ

    อย่าไปมองลึกถึงดวงตา ถ้าคำพูดนั้นมันโกหก

    มันไม่ยุติธรรม ถ้าผู้ชายทำให้ผู้หญิงหลงรัก แล้วไม่ใส่ใจ ถ้าผู้หญิงต้องอกหัก

    และ ในทางกลับกัน ของผู้หญิงก็เช่นกัน.....

     

     

    สำหรับ คนที่...“ ยังไม่เคย ”

    จะรักได้อย่างไร : ...อย่ารักแบบ หัวปักหัวปำ เป็นตัวของตัวเองบ้าง

    แต่อย่าให้เห็นแก่ตัวเองทั้งหมด รู้จักแบ่งปัน และอย่าเอาเปรียบ พยายามเข้าใจกันและกัน มากกว่าที่จะบอกว่า

    ตัวเองต้องการอะไร ถึงจะเจ็บ ก็เจ็บ แต่อย่าเอาความเจ็บนั้นติดตัวเสมอไป

     

     

     

    สำหรับ ใครที่... “ หลงรักอยู่ ”

    เค้าบอกว่า...มันเจ็บปวดที่เห็นคนที่เรารัก ไปมีความรักกับคนอื่น

    แต่มันจะเจ็บปวดยิ่งกว่าถ้าคนที่เรารัก ไม่มีความสุขเมื่ออยู่กับเรา...

     

     

    สำหรับ คนที่...“ อกหัก ”

    การอกหัก มันนาวนานพอๆ กับที่คุณต้องการให้มันอยู่กับคุณ

    หรือ อยากจะตัดใจให้ออกไปจากใจของคุณ สิ่งที่สำคัญก็คือว่า มันไม่ใช่จะต้องอยู่กับการอกหัก

    แต่มันอยู่ที่ว่า... เ ร า เ รี ย น รู้ จ า ก มั น   ไ ด้ แ ค่ ไ ห น  ต่ า ง ห า ก . . . .

     

     

    สำหรับ ใครที่...“ กลัวการสารภาพ..รัก ”

    ความรักมันเจ็บปวด ถ้าคุณต้องไปบอกเลิกกับใครสักคน แต่มันจะเจ็บยิ่งกว่า

    ถ้ามีคนมาบอกเลิกคุณ แต่มันจะเจ็บสุดๆ ถ้าคนที่คุณรัก เค้าไม่รู้เลย ว่า... คุณรักเค้าแค่ไหน

     

     

    สำหรับ คนที่ยัง... “ คบคบกันอยู่ ”

    เค้าบอกว่า...สิ่งที่เสียใจในชีวิต คือ การที่เราพบใครสักคน ที่เรารัก และคบกันไปจนถึงวันสิ้นสุด

    แต่ถ้าคุณเสียเวลาไปเป็นปีๆ ให้กับคนที่เค้ายังไม่ใช่ คนๆนั้น สำหรับคุณ

     คุณจะเสียเวลาเป็นปีๆให้กับเค้าทำไม ...สู้เลิกกันเสียตอนนี้ดีกว่า...

     

     

    สำหรับ เพื่อนๆ ทุกๆ คน ....

    เค้าบอกว่า...คนที่มีความรัก จงซื่อสัตย์ เข้มแข็ง อย่างอ่อนไหว อย่าลังเล อย่าเห็นแก่ตัว นั่นหล่ะ คือ รักแท้

     


     

    P s .

     

    + ที่ผ่านมาหลาย ๆ วันก่อน สนุก มาก ๆ น่ะ สำหรับ วันเกิด แพร เพื่อนก้อมาหากุกันได้ ทั้งๆ ที่มันก้อไกล รักพวกเมิ่ง ๆ จัง

       ไม่ได้อัพซะนานแล้วมั้งเนี่ย เรื่องเพียบ ตอนนี้กุก้อสอบเสดแล้ว มีซัมเมอร์ตามต่อมาติด ๆ ดีมั้ยเนี่ย !! แล้วก้อการอัพ

        บล๊อคล่าสุด ของ อิแพร โดนมั่ก ๆ เพื่อนลองเข้าไปอ่านกานน๊า ..

    + ขอบคุณทุกคนที่แวะเข้ามาอ่านบล๊อคของเราตลอด ขอบคุณ *

    + จะให้ฉันคิดยังไงในเมื่อรูปเทอกับเขามันฟ้อง

    + สำหรับคนที่..เคยทำคัยเจ็บ ก้อขอหั้ยบอก ' เขา ' ซะว่า  ' ฉันขอโทษ '

     


     

    ดาวเธอเองก้ออยู่บนฟ้า

     
    หากพอมีเวลาช่วยฉันสักที

    ถ้ามองจากบนฟ้า

    อาจจะเห็นว่าความรักแท้ยังมี

     


     

     

     

     

     

    February 25

    StanD - Alone

    ม อ ง ใ ค ร ต่ อ ใ ค ร ที่ เ ดิ น จั บ มื อ เ กี่ ย ว กั น
    เ ห็ น เ ค้ า เ ห ล่ า นั้ น ก็ นึ ก อิ จ ฉ า ใ น ใ จ
    ทั ม ไ ม ไ ม่ เ ป็ น ไ ม่ มี อ ย่ า ง เ ข า  คิ ด แ ล้ ว มั น ก็ เ ศ ร้ า ใ จ

    มี เ พี ย ง ค ว า ม เ ห ง า  ใ ห้ เ ดิ น ก อ ด ค อ เ ท่ า นั้ น
    ที่ นั่ ง ติ ด กั น เ ว ล า ดู ห นั ง   คื อ ใ ค ร
    จ ะ กิ น  จ ะ เ ดิ น  จ ะ น อ น ก็ เ ห ง า
    ไ ม่ มี ใ ค ร เ คี ย ง ข้ า ง ก า ย  ไ ม่ มี ใ ค ร เ ล ย

    จ ะ มี ใ ค ร ใ ค ร รั ก   ค น ห น้ า ต า อ ย่ า ง ฉั น
    ที่ มั น ธ ร ร ม ด า ไ ม่ เ ข้ า ต า เ ห มื อ น ใ ค ร ๆ
    จ ะ มี ใ ค ร ใ ค ร ไ ห ม   ที่ จ ะ ม อ ง แ ต่ หั ว ใ จ
    จ ะ มี ไ ห ม ใ ค ร เ ข้  า ใ จ รั ก กั น

    จ ะ มี กี่ ค น ที่ เ ค้ า จ ะ ม อ ง อ ย่ า ง นั้ น
    จ ะ มี สั ก วั น บ้ า ง ไ ห ม  ที่ ฝั น เ ป็ น จ ริ ง
    จ ะ มี กี่ ค น ที่ เ ข า จ ะ รั บ   ที่ ฉั น เ ป็ น ไ ด้ ทุ ก สิ่ ง

    ม อ ง เ ห็ น ค ว า ม สำ คั ญ  จั บ มื อ ก อ ด ฉั  น ด้ ว ย ค ว า ม เ ต็  ม ใ จ
    จ ะ ย อ ม ใ ห้ ทุ ก ทุ ก สิ่ ง ที่ ตั ว ฉั น มี
    จ ะ ไ ม่ ทั ม ใ ห้ เ ค้ า ผิ ด ห วั ง เ ล ย สั ก ค รั้ ง

     

    P s . อ ยู่ กั บ ค ว า ม ขื่ น ข ม ที่ เ ธ อ ม อ ง ว่ า ฉั น ไ ม่ มี ตั ว ต น 

     

    February 19

    - - -

    พ รุ่ ง นี้ อ า จ ไ ม่ มี ฉั น
    พ รุ่ ง นี้ อ า จ ไ ม่ มี เ ร า
    พ รุ่ ง นี้ ไ ม่ มี ใ ค ร รู้
    ถ้ า สั ก วั น ต้ อ ง แ ต ก ร้ า ว
    อ ย า ก บ อ ก ว่ า ฉั น ค ง ไ ม่ เ สี ย ใ จ

     

    Contact Me VIA Msn Messenger :