| ฿um฿im's profile•.★.•:* Sⓞ Fⓐr ⒶΨðy *:...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
June 26 every timeก็น่ะ.....ที่ผ่านมาหลาย ๆ วัน ก็มีแต่เรื่องรับน้อง ๆ (( ทุกวัน )) มีงานมาหั้ยทำเยอะแยะมากมาย เพราะถ้าไม่ช่วยกันคนละไม้คนละมือ งานคงไม่สำเร็จ ขอบคุณเพื่อน ๆ ทุกคนมากๆ เลยนะ ที่ช่วยกันร่วมแรงร่วมใจ ช่วยกันทำงานรับน้องคราวนี้หั้ยสำเร็จ......เออ ดีเหมือนกันเพิ่งเคยจะมีน้องรหัสอะไรกะเขา (( อะก้อกุเพิ่งปี 2 ใช่มะ --* )) น้องกุก้อน่ารักดี 5 5 5 + (( อย่าคิดว่ากุคิดอะไร เด็ดขาด !!!! )) น้องเว้ยน้อง *0*
แต่แบบว่าตอนนี้กุอยากไปทะเลมั่ก ๆ แต่เวลาที่ว่างเนี่ยแทบไม่มี กุว่ากุคงอดเที่ยวไปอีกนาน ทั้งตัง ทั้งเวลานี่ไม่มีเลยงี้ เรียนก็ยากแท้วะเฮ้ย ชีวิตมหาลัย 4 ปีฟ่า ๆ ของกุนี้มันยาวนานซะเหลือเกิ๊น.......
เออ !!! ส่วนเพื่อน เร เอ๋ อ้อม แคท (( แพร กะ ฮอน เจอกานบ่อยแระ )) กุไปหาแน่ ๆ กุไม่ได้ผิดสัญญานะเฟ้ย แต่กุไม่ว่างจิง ๆ ถามแพรได้เลย รักพวกเมิ่งเหมือนเดิมนะ รักกุด้วย อิดอก
P s .
- คิดถึงเพื่อนเลิฟ ทุกคนเสมอ
- Thx. แพร กับ แอ๋ม และเพื่อน ๆ แอ๋ม สำหรับเรื่องหรีดมาก ๆ
- กุไม่มีเวลา relax ซักนิสเดียว (( * คัยก้อได้ช่วยพากุไปโยนทะเลที * )) June 08 อ า ก า ศเธอเห็นว่าเป็นฉัน หรือเธอไม่เห็นมันอยู่เลย
บางครั้งละเลย เหมือนดังว่าไม่เคยมีตัวตน
ขอร้องเธอมองฉันที นี่คือสิ่งที่มี มีจิตใจ
อย่าทำแบบนี้เลย แบบนี้เลย เหมือนฉันไม่เคยมีความหมาย
เธอไม่เคยสนใจไม่เคยเห็น ก็เป็นแค่เพียงอากาศ แค่ลมที่พัดไม่มีตัวตน
ในบางครั้งต้องเคลื่อนไหว เรียกร้องให้เธอสนใจกลายเป็นสายลม
ไปพัดเธอ ไปพัดใจ เธอบอกว่าเย็นสบายแต่ไม่เคยมองเห็น
ต้องให้ฉันเต้นแร้งเต้นกาหรือบ้าบอ เพื่อขอให้เธอมองมา
ให้เธอรู้ว่าฉันยังมีคุณค่า เหลียวหันมามองกันสักครั้ง
May 29 new seasonส วั ส ดี ค ร้ า ! ! ! !
พบกานใน เทอมใหม่ มีไรใหม่ ๆ กานมั้งมั้ยนิ
มีแฟนใหม่ไม่ดีนะคะ รักเดียวใจเดียวนะคะ ( ( *0* ) )
อะ ๆ ออกนอกเรื่องอีก -*-
ช่วงสัปดาห์ อาจมีหลาย ๆ คนหมกหมุ่นกะเรื่อง รับน้อง
( อุ้ย ! ห้ามเรียกรับน้อง ต้องพูดว่า ตอนรับนักศึกษาใหม่ - - )
ไปดูน้อง ๆ มาวันเน้ ไม่เห็นจะน้องเรย บอกกรูที เด็ก 4 ปีตายห่าหมดแล้น
นั่งรอกาน เหยี่ยวเหนี่ยวก้อไม่มีผ่านมาซากคน - -
สรุป โดนหลอกหั้ยไปใช่ปะนิ แต่มะปะรัย ได้ไป กินกานอิ่มท้องกาน 4 คน หุหุ
เดินไป ๆ ๆ ๆ แระก้อเดินไป ขอบอก ๆ ( นึกถึงเสียงคำนี้ ในเดี่ยว 4 ด้วยนะคะ )
อยากได้นู้น อยากได้นี้มั่ก ๆ สรุป กุไม่ได้ไรเรย มีเม ได้กระเป๋างี้ ไฮโซ สวยงามมาก
กุก้ออยากได้กะเขามั่ง แต่กุคงต้องใช้แบบ เอาหนังยางรัดกระเป๋าไปก่อน ละกาน -*-
ช่วงเน้ ผ่านร้าน แดนซ์ ๆ ก้อคึกคักดีวุ้ย อยากไปมั่งจัง........เมื่อไรฟะเนี่ย - -
อิแพรเอ้ย ถ้าเมิ่งถูกแจ๊คพอท เมื่อไร ช่วยสร้าง ผับสวนตัวด้วยน้า กุขอแบบแดนซ์ แม่งยันเช้า
เหอ ๆ .......... พอกลับมานี้ ก้อคิดถึงบ้าน นิด ๆ กลับไป อาก้อใช้ แต่พอกลับมา กลับมานั่งคิดว่า
ตอนนี้กุไม่อยู่บ้าน และคัยจะทำฟะ กุสงสารอา งะ T^T (ดูดี ปะ กุสงสารจิงงะ )
เฮ้อ...โรคนอนไม่หลับก้อกลับมาเยือน เช่นเคย - - กุดีด ทำทุกอย่างแล้วนะนิ เวลาผ่านไปช้าแท้
เวลาที่เรามีความสุขมันมักจะผ่านไปเร็วเสมอ แต่ทำไมเวลาที่เรา
เศร้า เหงา ว้าเหว้ มันชั่งดูยาวหนานเหลือเกิ๊น ..... เฮ้อ
ชีวิตต่อไปนี้ ก้อ ปี 2 แล้วซิเรา จะบอกว่า สู้ ๆ ดีมั้ยนะกุ - - ( ( ไฟคอยจะแรงแต่แรก ๆ ) )
May 19 เรื่อยเปื่อยช่วงเน้ขี้เกียจอัพ และไม่มีเวลาอัพสเปสด้วย
เพราะมานเปงอาทิตย์การสอบอานะ
เกมก้อไม่เล่น คิดถึง มานโคส ๆ ๆ ๆ
เพื่อนก้อไม่ได้โทรไปหาเรย อย่าคิดว่ากุลืมพวกเมิ่งน้า
แต่ก้ออย่างว่างะ ทรัพย์จาง จางเหรี้ย ๆ - -*
ไม่มีไรดีเรย สอบก้อทำไม่ได้ วิชาพันนี้ กุโง่แท้
ไม่หลับไม่นอน ติวอยู่กะแนน 2 คน ออกแนวโง่กานอยู่ 2 คน
ก้อทำไงอะ ก้อมีกันอยู่แค่นี้อะ ไปสอบก้อทำไม่ได้
กุยากจะร้อง F ลอยมาแต่ไกล T^T เซ็งสุด ๆ ๆ ๆ
เดี๋ยวสอบเสด กุคงกลับไปอยู่บ้านน้า เอ๊ม ก้อคงไม่ได้เล่น กะว่าจะอยู่บ้านอย่างเดียว
เออ...แพร เมิ่งอย่าลืมนะ ไปหากุที่บ้านด้วยนะ ชวน เร เอ๋ ไปด้วยนะ
กะไปอยู่ซักอาทิตย์นึง เกมก้อคงไม่ได้เล่น เวลก้อไม่ได้เก็บ - -* เซ็งเกล
เฮ้อ...แต่กะว่าจะกลับหอมาก่อนคนอื่นเขานะ อยู่คนเดียวมานเงียบดี
- - - เ ฮ้ อ - - -
เกรดออกซะทีดิว๊า กุจะได้รู้ซักทีว่า ชีวิตจะเป็นไงต่อ
จบไปมีไรติดตัว ติดกะบาลกุมั้งวะนิ . . . สงสัยมีแต่ขี้เลื่อย
เห็นมะ มาอัพก้อไม่มีไรจิง ๆ งะ ไม่มีเรื่องน่าตื้นเต้น นอกจากเรื่องสอบ - -
เจอกานใหม่ตอน ใกล้เปิดเทอมน้าคร้า หุหุ
P s . คิดถึงเมิ่งเสมอ ๆ นะ แพร เร เอ๋ อ้อม ฮอน แต่ไม่มีเวลา ขอโทษนะ
. กุจะกลับไปอยู่บ้านแล้น *0*
. ทำไมนาฬิกากุ มานต้องดังตอนสอบด้วยวะ - -*
E d i t
20 / 05 /49
16 : 54
ผ่านไปคับ 1 วัน มีไรมากมายเหมือนกานโน๊ะวันเน้
ตื่นเช้ามาก้อมีแพรโทรมา บอกเล่าเรื่องราว ของเพื่อนเราคนนึง ที่ได้เสียชีวิตไป . . .
ไม่มีคำพูด อะไรมากมายนักหรอก แต่ อืม . . . เขาคงไปอยู่ในที่สบายแล้ว
วันนี้ ๆ ก้อ เรื่อยเปื่อย สุด ๆ
เจอด่าหน้าด้านด้วย 5 5 5 + โธ่ อิสัดดอก !!! ไม่รู้หิแตส อะไร มาด่ากุ อิเสร่อ
( พอ ๆ เลิกคิด ๆ เดี๋ยวหิว -*- เกี่ยวกันมั้ยนิ )
อะนะ ก้อ มาอัพ ๆ ทุกเวลาที่มีโอกาศแระน้า . . . ขอฝากไรถึงคนนึงดิ
ยังไงก้อได้อ่านอยู่แล้วละ ชอบแอบเข้ามาอ่านนิ คุณเป็นปรสิตหรือแบททีเรียหรอ
ชอบแอบทำไรอะ เปิดเผยดีก่าม่าง อย่าแอบด่าซิคะ
สรรพนามที่ใช้เรียกเรา เช่น อิสัดนิ อิสัดนั้น อิเหรี้ยนี่ ก้อเรียกตรง ๆ ซิ
หรือคุยเข้าใจแต่คนในชนกลุ่มน้อยของคุณ . . . ( คิดอยู่หรอว่า อินี้รู้ดีจัง )
แค่นี้ละนะ เดี๋ยวจะได้ใจว่า เราหมกหมุ่นเรื่อง ของคุณ
แต่มันอดไม่ได้จริง ๆ อะ . . . แต่ มีคนมาด่างี้ เสียดุล
23 / 05 / 49
2 : 17
กุนั่งอยู่ร้านเน๊ต เช่นเคย
เบื่อสุด...........พรุ่งนี้กุจะกลับแล้น
แต่มีไรที่ต้องออกเดินทางหลายอย่าง
ไม่มีไรหรอก แต่แค่ไปหลายที่ หลายที่ซะจยกุเริ่มปวด กะบาล
ตอนนี้ ตี 2 แล้วงะ แต่ทำไมกุไม่ง่วงเรยฟะ พรุ่งนี้กุต้องตื่นเช้าด้วยอะ
เหอ ๆ เกรดก้ออกซะทีเห๊อะ ขอร้อง ๆ - -*
กุ ออกแนวอึนจัด ไม่อยากอัพบล๊อค อยากหั้ยมาน edit ไปเรื่อย ๆ
เหมือนมาเขียนบันทึกประจำวันเรยวะ -*-
ไอหมารุต แม่งก้อไม่โทรมา ไอบ้าเอ้ย หรือโทร แต่กุไม่รู้ฟะ ( ( เข้าข้างตัวเองก่อน ) )
ช่วงนี้ถ้าโรมาไม่ได้รับก้อขอโทษนะ มีปัญหาเล็กน้อย กุยูเฮบตัวเองกะโทรสับ
แต่ไม่มีใช้ก้อดีเหมือนกัน ไม่ค่อยมีคนโรมาหรอก นอกจาก แพร และก้อ ไอหมา แระก้อเพื่อนๆที่นี้
นอกนั้น ก้อไม่ได้มีธุระอะไรมากมาย ไม่มีใช้ก้อดีมั้ง กุว่า - -
เฮ้อ...ร้านเน๊ตนี้ก้อ มีกุอยู่กะ คัยมะรุ 2 คน ออกแนวปิดม่านหมด
นี่กุอยู่ร้านเน๊ต หรือ โรงแรมนิ -*- ............ รีบปิดเหลือเกิ๊น
ไม่มีนิยง นิยามอะไรมาอัพเรย ประมาณนี้
นึกไรแบบนั้นไม่ออก อ่านไรแล้วไม่ค่อยซึ้งเรย
เหมือนแม่งเสแสร้ง - - ( ( กุมองโลกเช่นนี้ หรือ นี้ ) )
แต่ตอนนี้ กุว่ากุติด การ์ตูน ติดอย่างหนักแระ
กุเคยเป็นงี้มาพัก แต่ก้อเลิก เพราะขายการ์ตูน แดกสสส หมด
แต่ตอนนี้ กุอ่านตก 12 เล่มต่อวัน ก้อมานสนุกนิเน๊อะ *0*
พอแล้น .... ไปนอนดีฟ่า ZzZz - - ทำตัวหั้ยง่วงสุดฤทธิ์
----------- ดีด หรือ เปล่า วะ-----------------
27 / 02 / 49
13 : 14
กุกลับมาหอแล้น *0*
แระกุก้อกะลังจะปาย สวน ไปคนเดียวด้วยสัดเอ้ย
ไปซื้อ ของฝัน หั้ยเพื่อน *0*
แระไปเดินเล่นด้วย
เดี๋ยวค่อยอัพใหม่ ไปแล้น +.+
May 09 " w h e r e "บางครั้ง คือ ความจริง คือ ความฝัน คือ จินตนาการ
สำหรับคำว่า "ความรัก" มันไม่เคยทำให้เรารู้เลย ว่าจริงๆเเล้ว จุดไหนที่ความรักควรจะอยู่
วันนี้กอดกัน รักกัน คือ ความจริงที่ได้เกิดขึ้น เราก็จะยังคงกอดกัน รักกัน ตลอดไป คือ ความฝันที่เราได้วาดไว้ ชาติที่เเล้วเราคงเคยกอดกันเเบบนี้ รักกันเเบบนี้ คือ จินตนาการ ในโลกเเห่งความจริง ความฝันเเละจินตนาการ มักทำให้เราเจ็บปวดอยู่เสมอ ไม่อยากโทษความฝันเเละจินตนาการ ว่าทำให้เราเจ็บปวดได้ เพราะบางทีมันก็ทำให้เรายิ้มได้. . .มีคนเคยบอกว่า. . .ถ้าจะรักควรรักให้เป็น รักให้เป็นคืออะไร? อย่าทุ่มมากอย่างงั้นหรอ สู้ไม่ต้องทุ่มเลยดีกว่า เคยได้ยินอีกว่า. . . คิดจะรักก็ต้องพร้อมที่จะเจ็บ มีใครบ้าง พร้อมที่จะเจ็บกับรักที่กำลังเกิดขึ้นเเละที่กำลังอยู่ในช่วงเวลาที่สวยงาม . . .ลึกๆเเล้วมีไหม. . .
รักให้เป็น รวมๆเเล้วก็สอนให้อยู่กับความจริง ที่ต้องเกิดขึ้น รักให้เป็น รวมๆเเล้วก็เหมือนสอนให้รักไม่เป็น งงอะ ? รัก ควรอยู่ตรงจุดไหนกันเเน่ ความจริง = สวยงามเเละเจ็บปวด
ความฝัน = ความสุข สวยงามเเต่สัมผัสไม่ได้
จินตนาการ = งดงามเสมอเเต่อาจไม่เคยได้พบเจอ
ไม่ได้ซีเรียสอะไร ลองคิดกันเล่นๆรักควรอยู่จุดไหนดี ความสับสนย่อมเคยเกิดขึ้นกับมนุษย์ทุกคน คำถามที่ไม่น่าจะเป็นคำถามเเละไม่น่ามีคำตอบก็ได้เกิดขึ้น ตราบใดที่โลกใบนี้ยังหมุนอยู่ เเล้วตราบที่ความรักยังสัมผัสได้ด้วยอะไรก็ตามที่ไม่ใช่เเค่คำพูด ทุกอย่างล้วนเเสดงให้เห็นเเล้วว่าอะไรที่มันได้เกิดขึ้น เพราะรู้ได้ด้วยใจไม่ใช่เเค่สมอง สิ่งดีๆที่เกิดวันนี้ สิ่งดีๆที่ควรเกิดขึ้น สิ่งดีๆที่น่าจะเคยเกิดขึ้น. . . เรายืนอยู่บนความจริง รักอยู่บนโลกเเห่งความจริง เรายืนอยู่บนความฝัน รักเกิดขึ้นบนโลกความฝัน จินตนาการก็เช่นกัน . . . รักคือสิ่งที่สวยงาม ความฝันเเละจินตนาการคือคำตอบที่ดีทีสุดเกี่ยวกับคำกล่าวนี้ เเล้วความจริงล่ะ เป็นคำตอบของคำที่กล่าวถึงความรักว่าอะไร อาจมีมากมายหรือไม่มีเลยก็ได้ - เเต่ที่เเน่ๆ - รักคือสิ่งที่สวยงาม ความจริงคือคำตอบที่พูดได้เเบบไม่เต็มปากเเน่ๆ รักไม่ค่อยสวยงามเมื่ออยู่ในโลกเเห่งความจริง . . .ใครกล้าเถียง. . . จริงอยู่ อยู่ที่คน อยู่ที่เราว่าเราจะเลือกว่ามันมีสวยงามหรือไม่ อิทธิพลจากความคิดเกิดขึ้นหลังจากความรู้สึก รู้สึกอย่างไรโลกก็เป็นอย่างนั้น สวยงาม โหดร้าย เเสนเศร้า . . . อาจอยู่ที่เรา อยู่ที่คน อยู่ที่ใจ บางครั้ง คือ ความจริง คือ ความฝัน คือ จินตนาการ
P s . ดิ้ น ร น ไ ป ใ จ เ ป็ น ทุ ก ข์
May 01 - ค ว า ม เ ห ง า -"ความเหงา...คือพื้นที่ว่างที่กว้างขวางและลึกที่สุดของมนุษย์
มันเป็นความว่างเปล่าที่รอวันเติมให้เต็ม"
April 24 นี้แหละคือเรื่องจริง ของละครเรื่องนี้วันนี้เป็นวันที่ได้รับรู้ เรื่อง .จริง.อะไรหลาย ๆ อย่าง
ที่ผ่านมาเพิ่งรู้ว่า ความรู้สึกผิด ที่เรารู้สึกอยู่ตลอดเวลา
มันไม่ได้มีความหมายกับใครสักคน เท่าไรเลย
ทุกวันนี้ที่เราต้องมานั่งคิดว่า เราจะไปตอกย้ำความรู้สึกของใครรึเปล่า
จริง ๆ มันไม่ใช่เรย . . .
เรื่องราว มัน กลับ กัน มันไม่ใช่แบบที่คิดที่เห็น
มันเป็นเพียงบทละคร ๆ หนึ่งที่ผู้ชายคนนึง
สร้างขึ้นมา มันเป็นเพียงเรื่องราวของความแก้แค้น เท่านั้นเองหรือ
สิ่งดีๆที่ทำมา มันไม่ได้ช่วย ลด ความแค้นที่มีอยู่เรยหรือ
เวลาที่ผ่านมา ทุกสิ่งทุกอย่าง ที่ทำไป
มันไม่ใช่ การที่คน ๆ นึง จม กับเรื่องราวที่เราทำลงไป
มันเป็นการแสดง และการเสแสร้งที่ทำหั้ยเรารู้สึกได้ถึงความผิด
ตลอดเวลา 3 เดือนที่ผ่านมา
นั่งคิดอยู่เสมอ ว่าเราเป็นคนทำหั้ยเรื่องเป็นอย่างนี้เอง
เราต้องยอมรับในสิ่งที่เกิดขึ้น
เรื่องราวของคน 3 คน
ซึ่งมี เราเป็นตัวต้นเหตุ ใช่ เลือกแล้ว
แต่นั่งคิดมาตลอดว่าสิ่งที่เลือกนะถูกหรือเปล่า
ว่าเราทำคน ๆ นึงเจ็บขนาดไหน
แต่ . . . จริง ๆ แล้วมันไม่ใช่อย่างที่คิด
คำพูดทุกคำพูด มันไม่ใช่เรื่องจริง
ตอนนี้เวลานี้เรารู้หมดทุกอย่างแล้ว
แต่แค่บอกว่า . . รู้ . .ก้อคงพอ
คำพูดดี ๆ ที่สรรหา มาพูดหั้ย ตลอด มัน คืออะไร
ถ้าทั้งหมดนี้มันคือ ละครที่เทอสร้างขึ้น อยากจะบอกว่า
เทอทำสำเร็จ เทอทำหั้ยคน ๆ นี้ เชื่อได้สนิทใจ ว่าสิ่งที่เทอคิด เทอพูด ออกมา
มันคือความรู้สึกที่แท้จริง . . . อยากบอกว่าถ้าสิ่งที่ทำกลับคืนมาหั้ย
มันจะทำหั้ยเราเจ็บเหมือนที่เราทำเทอ . . มันได้ผลแล้ว . .
แต่ . . ก้อขอขอบคุนเช่นกัน ที่ทำหั้ยเราได้รู้ว่า สิ่งที่เราเลือกและอยู่ข้างตัวเราตอนนี้
. . . มันคือสิ่งที่ดีที่สุด . .
.
.
.
บางทีการเดินของคนเราต่างกัน
ใครสักคนอาจจะเดินไปรออีกคนนึงในทางข้างหน้าแล้วก็ได้
ทั้งที่อีกคนยังไม่เดินตามเรามา เพราะระยะทางและอุปสรรคบางอย่าง
เราก็ต้องหยุดเพื่อนรอเค้า หยุดอยู่ตรงนี้
ไม่ว่าอีกนานสักเท่าไร
.
.
.
คำพูดเหล่านี้ และมากมายกว่านี้
มันคือสิ่งที่ตัวเทอสร้างขึ้นมาหรอ . .
จากสิ่งที่คิดว่าคำพูดเหล่านี้ คงกลั่นกรองมาจากใจ
แต่ . . ทั้งหมดนี้ คือผลงานชิ้มเยี่ยมของเทอ
เคยคิดว่าเทอ ไม่เหมือน ผู้ชายธรรมดาทั่วไป
แต่สุดท้าย เทอก้อคือ คนธรรมดา คนธรรมดา เท่านั้นเอง
.
.
.
.
ต่อไปนี้ ชีวิตจะไม่มีคำว่า อยู่เพื่อคนที่รอ ลืมมันไปซะคำพูดเหล่านี้
ต่อไป ชีวิต จะอยู่แค่ปัจจุบันเท่านั้น อยู่กับคนปัจจุบัน
จะเดินไปข้างหน้า และจะไม่มีวันถอยหลังกลับมา
อดีต ปล่อย หั้ยมันลึก ลึกที่สุดก้อแล้วกัน
ทางเดินของ ชั้นและเทอ จะเดินไปคนละทาง ต่อจากนี้
ความทรงจำดี ๆ มันจะค่อย ๆ จาง ไปในวันที่เทอได้ตอกย้ำเรื่องราว
ที่ ๆ เราเคยไป ก้อ ลบมันด้วยที่ ๆ เทอไปกับอีกคน
ต่อไป . . . อย่าสรรหาคำพูดดี ๆ มาพูดกัน อีกเลย
ในเมื่อเกลียด ขอหั้ยแสดงออกมา . . . ละครเรื่องนี้จะได้จบลง
ขอบคุณ กับ ทุกสิ่งทุกอย่าง '
P s . - ไม่ต้องคิดว่า คำว่ารู้ คือรู้ อะไร เพราะทำอะไรไว้ รู้แก่ใจดี
- จะเดินไปข้างหน้า และจะไม่มีวันถอยหลังกลับมา จำไว้
April 17 คนที่เดินผ่าน0 2 : 3 1
กุยังนั่งอยู่ร้านเน๊ต
วันนี้ เมื่อวาน หรือ พรุ่งนี้
ก้อคงอยู่ที่นี้
ไม่มีไร เปลี่ยนแปลง หรือ ดีขึ้น หรือ เลวลง
.......................................................................................
สงกราน ก้อไป มาแบบผ่านมาแระก้อผ่านไป
ไปเจอ . . . อะไรที่ อยากเจอมานาน แต่ทำไมต้อง So SaD ด้วยเล่า
เครื่องดับทันที ไม่มีอารมเล่นต่อเลย คับ ที่เป็นไม่ได้เรียกร้อง หั้ยมาสนใจ
แค่อยากหั้ย รู้สึกว่า เราเป็นคนเคยรู้จัก กันรึเปล่า เท่านั้นเอง
ไม่มีการ สานต่อ ไม่มีการขุดขุ้ย ปล่อยหั้ยมันเป็นแค่ อดีต . . . จบแค่วันนั้น ที่เราคุยกัน
......................................................................................
ปีนี้ ออกแนว ไม่ครบแก๊ง แต่ไม่เปนไร เพื่อนเข้าใจ
หายไปกันไปทีละคน 2 คน สรุป เดินเรื่อยเปื่อย เรื่อยเปื่อยของจิง
ก่อนไป อุตส่าห์ หาอะไรลงปากหั้ยพอ อึน ๆ แต่ไมไม่เหนมีคัย เปนไรสักคน
สงสัยเกิดอาการ ด้านตาย กะ ของมึนเมา เหอ ๆ
ที่ เหรี้ยสุด ก้อคงเป็นตัวกุนี้ละ - - ที่ชิ่งกลับมาก่อนคนแรก
ขอโทษ จิง ๆ นะ กุอยากหาไรทำ เงียบ สักพัก
แระก้อได้เรื่อง ซะจนได้ คนที่รู้เรื่องก้อคงพอรู้
กลับมากุก้อเล่นแต่เกม เกม เกม เกม และก้อเกม
...........................................................................................
.
.
.
.
.
.
เธอคือคน ๆ นั้น ที่เคยเดินผ่าน
เมื่อวันวานฉันยังจำได้ ยังไม่จางจากหัวใจ เธอคือคน ๆ นี้ ที่ฉันเฝ้าดู และอยากรู้ว่าเธออยู่แห่งไหน จะไปหาเธอ พยายามตั้งใจ อยากบอกให้เธอได้รู้ ว่าเฝ้าดูอยู่...นานแล้ว โอ้...เธอ ที่ทำให้ฉัน ต้องทนอ่อนไหว อยากจะรู้ ว่าถ้ามีสักวันที่เราจะได้พบ ถ้าเข้าไปทักเธอ จะยอมพูดคุยหรือไม่ อยากบอกความจริงของใจ ของคน ๆ นี้ (ว่าฉันนั้นแอบรักเธอ) - เอาเข้าจนได้ เนอะ นั่งเฮิททำไม -
E d i T :
1 8 : 0 4 : 2 0 0 6
2 1 : 4 1
วันนี้กุสอบ ทำได้ด้วยเว้ย แต่ก้อไม่ทั้งหมด - -
เซอไพร์ดี *-* แอบมาดู เกือบฟามแตก 5 5 5+
เมื่อวานเป็นวันที่ mix เรื่องเยอะมั่ก ๆ ยังที่เหลา กะ อิแพรไป
10 ชม . ก่า ๆ ที่ผ่าน ทำไมเรื่องแยะจัง
ใจกล้าหน้าด้านมากขึ้น หุ หุ กุ - -a
เขา จะฟังเพลงทุกวันป่าววะ
เฮ้อ . . . คิดขึ้นมากุก้อ T^T จะแป๊ก อะป่าว
กุมะอยากเป็น แค่ คนที่เดินผ่าน . . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . S t a n d A l o n e '
P s . เรารักกัน แต่ เรารักกันคนละเวลา > > > มันเป็นประโยคหนึ่ง
ใน FW mail ที่เราได้รับมาจากเพื่อนคนหนึ่ง ชอบวะ
เดวจะเอาเรื่องมาลง blog หน้าละกันนะ
March 25 ::. .s e r i o u s. .::::. . .เ บื่ อ. . .::
รู้สึกว่าเรื่องราวจะมีมากมายหั้ยปวดกระบาลเกินไปรึเปล่า
ไม่ว่าจะเรื่อง ตัวเอง คนรอบตัว เพื่อน พ่อแม่ มากมายหลายสิ่ง
.
.
.
.
.
.
.
::. . .เ ซ็ ง. . .::
คิดแล้วเหนื่อยใจชมัดเรยว่ะ
March 13 สำหรับใครที่ *สำหรับ ใครที่ยัง...“ โสด ” ความรักนั้นมันก็เหมือนกับ “ ผีเสื้อ ” ยิ่งวิ่งเข้าหามันเท่าไหร่ มันก็จะห่างออกไปเท่านั้น ถ้าคุณไม่คาดหวังกับมันมาก ความรักสามารถทำให้คุณมีความสุข แต่ก็สามารถทำให้เจ็บได้บ่อยๆเหมือนกัน แต่ความรักเป็นสิ่งที่พิเศษ ถ้าคุณได้ให้มันกับใครสักคน ที่เค้าดีที่สุดสำหรับคุณ ดังนั้น ค่อยๆ หาและเลือกที่ดีที่สุด สำหรับคุณ...
สำหรับ ใครที่...“ ไม่โสด ” เค้าบอกว่า...ความรักไม่ได้มาจากคนที่สมบูรณ์ไปหมดทุกอย่าง แต่มันจะมาตากคนที่สามารถช่วยคุณให้เป็นคนที่ดีที่สุด เท่าที่คุณจะเป็นได้ตะหาก.....
สำหรับ ใครที่...เป็น “ คนเจ้าชู้ ” อย่าพูดคำว่า รัก เลย ถ้าไม่ได้หมายความถึงคำๆนั้นจิงๆ อย่าไปยุ่งเกี่ยวกับเค้าเลย ถ้าจะทำให้เค้าเสียใจ อย่าไปมองลึกถึงดวงตา ถ้าคำพูดนั้นมันโกหก มันไม่ยุติธรรม ถ้าผู้ชายทำให้ผู้หญิงหลงรัก แล้วไม่ใส่ใจ ถ้าผู้หญิงต้องอกหัก และ ในทางกลับกัน ของผู้หญิงก็เช่นกัน.....
สำหรับ คนที่...“ ยังไม่เคย ” จะรักได้อย่างไร : ...อย่ารักแบบ หัวปักหัวปำ เป็นตัวของตัวเองบ้าง แต่อย่าให้เห็นแก่ตัวเองทั้งหมด รู้จักแบ่งปัน และอย่าเอาเปรียบ พยายามเข้าใจกันและกัน มากกว่าที่จะบอกว่า ตัวเองต้องการอะไร ถึงจะเจ็บ ก็เจ็บ แต่อย่าเอาความเจ็บนั้นติดตัวเสมอไป
สำหรับ ใครที่... “ หลงรักอยู่ ” เค้าบอกว่า...มันเจ็บปวดที่เห็นคนที่เรารัก ไปมีความรักกับคนอื่น แต่มันจะเจ็บปวดยิ่งกว่าถ้าคนที่เรารัก ไม่มีความสุขเมื่ออยู่กับเรา...
สำหรับ คนที่...“ อกหัก ” การอกหัก มันนาวนานพอๆ กับที่คุณต้องการให้มันอยู่กับคุณ หรือ อยากจะตัดใจให้ออกไปจากใจของคุณ สิ่งที่สำคัญก็คือว่า มันไม่ใช่จะต้องอยู่กับการอกหัก แต่มันอยู่ที่ว่า... เ ร า เ รี ย น รู้ จ า ก มั น ไ ด้ แ ค่ ไ ห น ต่ า ง ห า ก . . . .
สำหรับ ใครที่...“ กลัวการสารภาพ..รัก ” ความรักมันเจ็บปวด ถ้าคุณต้องไปบอกเลิกกับใครสักคน แต่มันจะเจ็บยิ่งกว่า ถ้ามีคนมาบอกเลิกคุณ แต่มันจะเจ็บสุดๆ ถ้าคนที่คุณรัก เค้าไม่รู้เลย ว่า... คุณรักเค้าแค่ไหน
สำหรับ คนที่ยัง... “ คบคบกันอยู่ ” เค้าบอกว่า...สิ่งที่เสียใจในชีวิต คือ การที่เราพบใครสักคน ที่เรารัก และคบกันไปจนถึงวันสิ้นสุด แต่ถ้าคุณเสียเวลาไปเป็นปีๆ ให้กับคนที่เค้ายังไม่ใช่ คนๆนั้น สำหรับคุณ คุณจะเสียเวลาเป็นปีๆให้กับเค้าทำไม ...สู้เลิกกันเสียตอนนี้ดีกว่า...
สำหรับ เพื่อนๆ ทุกๆ คน .... เค้าบอกว่า...คนที่มีความรัก จงซื่อสัตย์ เข้มแข็ง อย่างอ่อนไหว อย่าลังเล อย่าเห็นแก่ตัว นั่นหล่ะ คือ รักแท้
P s .
+ ที่ผ่านมาหลาย ๆ วันก่อน สนุก มาก ๆ น่ะ สำหรับ วันเกิด แพร เพื่อนก้อมาหากุกันได้ ทั้งๆ ที่มันก้อไกล รักพวกเมิ่ง ๆ จัง ไม่ได้อัพซะนานแล้วมั้งเนี่ย เรื่องเพียบ ตอนนี้กุก้อสอบเสดแล้ว มีซัมเมอร์ตามต่อมาติด ๆ ดีมั้ยเนี่ย !! แล้วก้อการอัพ บล๊อคล่าสุด ของ อิแพร โดนมั่ก ๆ เพื่อนลองเข้าไปอ่านกานน๊า .. + ขอบคุณทุกคนที่แวะเข้ามาอ่านบล๊อคของเราตลอด ขอบคุณ * + จะให้ฉันคิดยังไงในเมื่อรูปเทอกับเขามันฟ้อง + สำหรับคนที่..เคยทำคัยเจ็บ ก้อขอหั้ยบอก ' เขา ' ซะว่า ' ฉันขอโทษ '
ดาวเธอเองก้ออยู่บนฟ้า ถ้ามองจากบนฟ้า อาจจะเห็นว่าความรักแท้ยังมี
February 25 StanD - Aloneม อ ง ใ ค ร ต่ อ ใ ค ร ที่ เ ดิ น จั บ มื อ เ กี่ ย ว กั น มี เ พี ย ง ค ว า ม เ ห ง า ใ ห้ เ ดิ น ก อ ด ค อ เ ท่ า นั้ น จ ะ มี ใ ค ร ใ ค ร รั ก ค น ห น้ า ต า อ ย่ า ง ฉั น จ ะ มี กี่ ค น ที่ เ ค้ า จ ะ ม อ ง อ ย่ า ง นั้ น ม อ ง เ ห็ น ค ว า ม สำ คั ญ จั บ มื อ ก อ ด ฉั น ด้ ว ย ค ว า ม เ ต็ ม ใ จ
P s . อ ยู่ กั บ ค ว า ม ขื่ น ข ม ที่ เ ธ อ ม อ ง ว่ า ฉั น ไ ม่ มี ตั ว ต น
February 19 - - -พ รุ่ ง นี้ อ า จ ไ ม่ มี ฉั น
พ รุ่ ง นี้ อ า จ ไ ม่ มี เ ร า
พ รุ่ ง นี้ ไ ม่ มี ใ ค ร รู้
ถ้ า สั ก วั น ต้ อ ง แ ต ก ร้ า ว
อ ย า ก บ อ ก ว่ า ฉั น ค ง ไ ม่ เ สี ย ใ จ
Contact Me VIA Msn Messenger : February 05 * *
* * . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * * January 19 blog สุดท้ายบล๊อคนี้ตงเป็นบล๊อคสุดท้ายของช่วงเวลาชีวิตตอนนี้น่ะ
มีเรื่องที่เราสร้างขึ้นมาเอง ทำร้ายคนไปถึงสองคน
แต่มันต้องจบใช่มั้ย..คงใช่มันคงจบ
เลือก * เลือกแล้ว ไม่มีอะไรต้องพูดถึงมัน
มีแต่ความผิดที่มันยังอยู่ในใจเสมอ
ต่อไปนี้คงต้อง ดูแค่เวลา เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์อะไรบางอย่าง
มีคนนึงบอกว่าจะรอ รอจนกว่าเราจะรู้แน่ว่าสิ่งที่เราเลือกไปแล้ว
ใช่สิ่งที่ถูกต้องทั้งหมดของชีวิตหรือเปล่า
ตอนนี้ ปัจจุบันนี้ ทำไมจะไม่รู้ว่าหัวใจอยู่กับครัย
แต่สิ่งที่ทำอยู่ตอนนี้ทำเพื่ออะไร คงคิดใช่มั้ย
ทำไมไม่ทำตามใจตัวเอง ทำในสิ่งที่หัวใจอยากทำ
แต่ความเป็นจริง กับ หัวใจ บางที่ไปพร้อมกันไม่ได้
สิ่งแวดล้อมในตอนนี้ เป็นสิ่งหนึ่งที่ทำหั้ยเราต้องเป็นแบบนี้
อยู่แต่ความทุกข๋..แต่ยังไงมีคนทุกข์กว่าเรายิ่งกว่า
เราเป็นคนเอาความทุกข์ ความเจ็บปวดนี้ไปหั้ยไว้กับเขา
แต่เราไม่สามารถทำอะไรได้เรย...ทำได้เพียงขอโทด
" บางทีการเดินของคนเราต่างกัน ใครสักคนอาจจะเดินไป
รออีกคนนึง ในทางข้างหน้าแล้วก็ได้ ทั้งๆที่ อีกคน ยัง ไม่เดินตามเรามา เพราะระยะทางและอุปสรรคบางอย่าง เราก็ต้องหยุด เพื่อรอเค้า หยุดอยู่ตรงนี้ รอไปไม่ว่าจะ อีกนานเท่าไหร่ " คำพูดของผู้ชายคนนี้ทำหั้ยรู้ว่าสิ่งที่ทำอยู่
มันใช่สิ่งที่ถูกรึเปล่า ....... เราทำอะไรไม่ได้เรยรึไง แค่เพียงรอหั้ยเวลาผ่านไปหรือไง...ทำไมมันถึงไม่เข้มแข็งขนาดนี้ว่ะ เราทำหั้ยคนสองคนเจ็บ แต่สิ่งที่กลับคืนหั้ยได้ มีแค่เพียง อยู่เพื่อชดใช้ในสิ่งที่ทำและปัจจุบันที่เราต้องเป็นไปที่นี้ และ อยู่เพื่อมีชีวิตต่อเพื่อคนที่เขารอเรา ทำได้แค่นี้.........ตอนนี้มืดแปดด้านเรยว่ะ...เซ็งมาก ๆ แต่ต่อไปนี้ก้อทำได้อีกเพียงไม่โกหก อีกต่อไป จะมีแต่คำพูดที่เป็นความจริงเท่านั้น
ขอบคุณเพื่อนทุกคนมาก ๆ ที่คอยแวะเวียนเข้ามาเสมอ แต่บล๊อคนี้คงจะหยุดเรื่องเราไว้แค่นี้ก่อน หยุดเพื่อใช้เวลากับตัวเองสักพักนึงน่ะ อ่านแล้วคงเข้าใจกันเอง ไม่ต้องถามเพราะจะไม่มีคำตอบใด ๆ ขอหั้ยมันเป็นเรื่องที่อยู่แค่ในใจก้อพอ เรื่องที่พูดไปแล้ว ปล่อยหั้ยมันอยู่อย่างนั้นต่อไป ส่วนที่เหลือ หั้ยมันอยู่อย่างนี้แระ เราคงทำได้แค่นี้ ..........
ต่างคนต่างรอ *
January 15 untitle* วั น ใ ห ม่ . . . ฟ้ า ใ ห ม่
อ ะ ไ ร ที่ เ กิ ด ขึ้ น ใ ห ม่ แ ล ะ เ ว ล า ที่ ผ่ า น ไ ป ต ล อ ด
ต้ อ ง ย อ ม รั บ แ ล ะ เ ป ลี่ ย น แ ป ล ง ไ ป ต า ม เ รื่ อ ง ร า ว นั้ น ๆ
ยึ ด ติ ด ทั ม ไ ม จิ ง ป่ ะ อ ะ ไ ร ที่ ไ ม่ ดี ทิ้ ง ไ ป ดี ใ ช่ มั้ ย
 สาหวาดดีคร้า.....ข้างบนนี้เกินอารมณ์อาราย นิดโหน่ย อาน่ะ
เฮ้อ...รู้สึกเซ็ง ๆ ไงไม่รุ เบื่อ ๆ เบื่อโลกแล้ว
ไปอยู่ดาวได้อื่นบ้างก้อคงดีมั้ง
อยากรู้ว่าดวงดาวอื่นที่ไม่ใช่โลกจะมีสิ่งมีชีวิตอยู่ป่าว
แล้วถ้ามี สิ่งมีชีวิตนั้น จะมีความเห็นแก่ตัว เหมือนที่มนุษย์โลกมีรึเปล่า
พูดไปก้อเท่านั้น.คงเป็นเรื่องที่เพ้อเจ้อตลอด
(กุเพ้อเจ้อตลอด สำหรับพวกเมิ่งรึเปล่าว่ะเพื่อน )
ตอนนี้อยากดู * หมูปิ้ง * ชวนคัยก้อไม่ไปบอกว่าปันยาอ่อน
ทำไมว่ะ คนกับหมา มานปันยาอ่อนตรงไหนว๊า
ดีก่านั่งเก็บเวลอีกน่ะ.......-*-
คิดถึงเพื่อน ๆ เก่า ๆ แพรมานบอกว่าอยากแดนซ์อยู่
โอเควันเกิดกุได้แดนซ์แน่เมิ่ง
แต่ขอบอกงานนี้ไปไม่ครบมีเคือง กุลากไปหมดแน่ !!
* to. แพร นิสนึง - ช่วงโทรมากุไม่ค่อยคุยโทดที ช่วงนี้ทำงาน
ก้อรู้ ๆ กานอยู่น้า เงินมันดี เหมือนกุจะเก็บเงินแต่งงานเรยเน๊อะว่ามะ
- -* ช่วงนี้ทำไมคนมันเลิกกันเยอะจังว่ะ
ปันหามากมายไม่เว้นแต่ละวัน
แต่ถึงคัยจะมีปันยาก้อไม่เห็นเกี่ยวกะกุ.แต่มันจะเกี่ยวก้อตรงที่ว่า
เอากุเข้าไปเกี่ยวเอง.....สรุปคัยหมา ก้อกุนี้ไง
กุจะจำไปจนวันตายเรยยย . เซ็ง -*-
(พอเหอะ เลิกคิด) โสดประสาทกุสั่งมาแระ
เปลี่ยนเรื่อง ๆ ตอนนี้กุกะลังอ้อนส ส ส . . .คุณอา กุอย่างแรง
เพื่อเทเลโฟนใหม่ของกุ มะไหวแล้วเครื่องนี้ เน่ามั่ก ๆ
อากุกะลังเลิฟลี่กุอยู่ โทรหาทุกวันเรยย ย ย
สรุปกุมีพ่อแม่ปะนิ แทบไม่ได้โทรหานอกจากเรื่องตัง
คิดถึงพี่ 1 มานเหมือนกานเว้ย มันไม่อัพสเปสมาหลายปีตั้งแต่
โยวกางเข้าไปอยู่ในเส้นเลือดดำมัน
และตอนนี้มานก้อไปอยู่กะแควนมานแล้ว ดีจัยพี่เจอคนที่ดี .... +.+
ตอนนี้กุก้อเรียน ๆ ๆ แล้วก้อเรียนอยากรู้จิง ๆ ต่อไปกุจะทำงานไรว๊า
เรียนอยู่นั้น แต่ล่าสุด ดรอปไปแล้ว 1 เลขหัวดอกุไม่เอาแล้ว
ต่อไปนี้ก้อ สู้ สู้ ... สู้ สู้ สู้ตาย !!
  January 12 seasonchangeอดทนเวลาที่ฝนพรำ อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ ว่ามันคุ้มค่าแค่ไหนที่เฝ้ารอ หากเปรียบกับชีวิตของคน เมื่อยามสุขล้นจนใจมันยั้งไม่อยู่ ก็คงเปรียบได้กับฤดู คงเป็นฤดูที่แสนสดใส แต่ถ้าวันหนึ่งวันไหน ที่ใจเจ็บทนทุกข์ ดังพายุที่โหมเข้าใส่ บอกกับตัวเองเอาไว้ ความเจ็บต้องมีวันหาย ไม่ต่างอะไรที่เราต้องเจอทุกฤดู เมื่อวันที่ต้องเจ็บช้ำใจ จากความผิดหวังจนใจมันรับไม่ทัน เป็นธรรมดาที่เราต้องไหวหวั่น กับวันที่อะไรมันเปลี่ยนไป อย่าไปกลัวเวลาที่ฟ้าไม่เป็นใจ อย่าไปคิดว่ามันเป็นวันสุดท้าย น้ำตาที่ไหลย่อมมีวันจางหาย หากไม่รู้จักเจ็บปวดก็คงไม่ซึ้งถึงความสุขใจ January 02 H a p p y. . N e w . . Y e a r * 
ฮั ล โ ห ล ...... มาอัพแล้วหลังจากที่เขียนไปนิสนึง
อืมปีใหม่ก้อดีน่ะ อยู่บ้านสบายใจเฉิบ แต่เพื่อนเราแดนซ์กานมันไป
ไม่เปนรัย เพื่อนรอวันใหม่ ฟ้าใหม่ได้
ปีนี้เป็นปีแรกที่อยู่กับที่บ้าน จำได้ว่า
ตั้งแต่อยู่ ม .3 ไปกับเพื่อน (รึป่าว ) ตลอดเรยย
สนุกดี ตังก้อได้ แถมได้ drink กะน้อง ๆ
น้องกุอายุแค่ 9 -14 เอง อากุก้อหั้ยกินน่ะ
กุก้อทำมึนแดกไป น้องกุเมาโคสฮา
พอเกือบจาเที่ยงคืนก้อต้อง massage กานไฮโซกานไป
สาดแดกตังไปหลาย ส่งเกือบ 30 คน ได้ไม่ครบแต่ขอแดกตังก้อนเรย
เค้าดาวน์กับตัวเอง ที่ห้องนอน คุยโทรสับจนไปถึงอีกวัน
มีเพื่อน ๆ โทรมาอวยพรหลายคน
แต่ที่ดีจัยสุด ๆ คงเป็นมีคนหั้ยความสำคัญ นึกถึง และโทรมาหา
คงแค่นี้แระน้า..ยังไงก้อขอหั้ยมีความสุขมาก ๆ ในวันปีใหม่
ใช้ชีวิตหั้ยคุ้มค่ากานน่ะ เกิดมาทั้งที ยังมีไรหั้ยทำอีกหลายอย่าง
ปีใหม่ วันใหม่ มีอีกหลายสิ่งหั้ยเราค้นหา หั้ยเราเริ่มทำ
ปล่อยอดีตไว้เป็นบทเรียน และ รับสิ่งใหม่ ๆ เข้ามาในชีวิต
แค่นั้นก้อคงจะใช่ชีวิตได้อย่างมีความสุขแล้วละมั้ง
ตัวเราเองก้อคงต้องพยายามทำไหนสิ่งที่อยากจะทำ
* * ปัญหาทุกปัญหามีทางแก้ แต่เราไม่คิดจะแก้มันเองต่างหาก * *
* bd. 5 Jan - Tey * bd. 7 Jan - Ae * สำหรับเดือนก่อน ก้อ bd. ฮอน เร ต่อง อิป้า พี่เบน ขอหั้ยมีความสุขมาก ๆ น่ะ * Thx. สำหรับข้อความทุกข้อความที่ส่งมา และ เพื่อนทุกคนที่รัก * ขอบคุนความรักที่มีอยู่ตอนนี้ ที่เป็นส่วนนึง หั้ยเราเดินค้นหาอะไรหลาย ๆ อย่าง
Contact Me VIA Msn Messenger : December 22 night
ฉันรักท้องฟ้าเวลาค่ำคืน แม้จะเหน็บหนาว ไม่มีผ้าห่ม ขอห่มแสงดาว หนาวคงพอคลาย ฉันรักท้องฟ้าที่มีหมู่ดาว รักจนแอบฝัน ทางเดียวที่ฉัน ได้อยู่ใกล้เธอ อยู่ในแสงดาว ปล่อยให้ฉันฝัน ปล่อยให้ฉันเพ้อ ปล่อยให้ฉันรักๆเธอหมดหัวใจ อยู่กับความจริง สุดจะทนไหว อย่าปลุกฉันได้ไหม ฉันไม่เหลืออะไรนอกจากฝัน ฉันรักท้องฟ้าเวลาค่ำคืน แม้จะเหน็บหนาว ไม่อยากให้เช้า ไม่อยากเห็นเธอ อยู่กับเขาเลย รู้ว่ารักคนมีเจ้าของ รู้ก็รู้ไม่ควรใฝ่ปอง แต่จนใจ
โหย......เซ็งว่ะ เลขก้อไม่ค่อยจารู้เรื่องชีวิตนี้มีดีมั้ยนิ แต่ไงกุก้อพยายามน่ะ เพื่อน ๆ ก้อพยายามด้วยล่ะกาน A จงมา ๆ - คิดไรอยู่ ! คงแบบ อิบิ๋มเป็นเหรี้ยไรอีกอาดิ อย่าคิดว่าอิฉันเพ้อเจ้ออีกน่ะคร้า เพลงนี้ไม่ได้เกี่ยวอารายกับตัวน่ะ แบบว่าชอบ เพลงนี้ เพราะดี ฟังแล้วแบบ ลอย ๆ ดี - ร้ากเพื่อนทุกคนน่ะกั๊บ ขอบจัยทุก ๆ คนที่แวะเข้ามาเม้นหั้ยน่ะ แวะมาเที่ยวบ่อย ๆด้วยไม่ค่อยมีเรื่องราวมีลงสเปสมากน่ะหรอก บางทีเรื่องบางเรื่องเขียนออกมาไม่ได้ปล่อยหั้ยมันผ่าน ๆ ไปบ้างก้อดีม่าง - ไม่ว่าเวลาของเรา 2 คน จะเดินช้าหรือเร็ว แต่เราก้อจะมีกันตลอดไป
* * * ชีวิตมนุษย์ทุกคน คือเทพนิยายเขียนโดยนิ้วขององค์พระผู้เป็นเจ้า * * *
Contact Me VIA Msn Messenger : December 04 on time
เมื่อวานได้กลับไปอยู่ที่ ที่เดิมที่เคยอยู่มาตั้ง 6 ปี เออ...ก้อดีเน๊อะ เห็นและก้ออยากกลับไปเหมือนเมื่อก่อน
คิดดูเวลามีกีฬาสีพวกเราก้อคงต้องไปดูคอนเสิร์ตกันหน้าเวที
แบบมันส์สุด ๆ และก้อต้องคอยหันมามองรุ่นพี่ที่จบไปแล้ว
ที่มานั่งตรงสแตนสี....นึกแล้วก้อขำเน๊อะ...ที่ตอนนี้กลับเป็น
เราเองที่มานั่งเก๊กกานว่ามะ เฮ้อ.....ได้เจอเพื่อนเก่าเพียบ
แต่ละคนดูดี ๆ กานเยอะแยะโน๊ะ
จากบางคนเอ๋อแดก ตอนนี้พริ้งเชียว........
ได้เจอกันครบ ๆ ซักทีนาน ๆ ทีก้อดี แต่เมื่อวานเอื้อน่ามาด้วย
แต่ก้อรู้ว่าติดธุระน่ะ ไม่เปนรายคิดถึงเพื่อนเอื้อเสมอ
ไปอยู่ร้านเพลินตั้งนาน เออ...ที่สำคัญเจอไอ้เปรมด้วย
มันดูดีเน๊อะ หลังจากไม่ได้เจอไม่ได้คุยนานมาก นานที่สุด
ในบรรดาเพื่อน ๆ แล้วม่าง
ต่อ ๆ ..... ไปนั่งดองอยู่ร้านเพลินชาติฟ่า ก่าจาได้ไป
แต่ความรุสึกกับบรรยากาศเก่า ๆ มันก้อกลับมาว่ามะ
ฮอนมานเลี้ยงวันเกิด งานนี้ ก้อมี เพื่อนไปเยอะ
H a P p Y b i r t h D a Y น่ะจ้ะเพื่อนฮอน
แคทไปด้วยหลังจากที่เวลากุกลับไปไม่ต่อยเจอมันเรยย
สวยขึ้นเยอะ... นังแคสสสส
ส่วนที่ไม่ไปก้อเป็นเร ขี้เกียจตามฟอร์ม (กุว่า) ล้อเล่น ๆ
คงเหนื่อยอาดิและก้อบุ้ง กับเอื้อ ไม่ได้ไป บุ้งไม่สบาย
เอื้อก้อรู้อยู่ ว่ามันเป็นรัย ช่วงนี้เป็นกุ กุก้อไม่ไป
คัยจะมีกะจิตกะใจไป
แต่ก้อขอหั้ยเต๋า ๆ หายเรว ๆ น่ะ
อิฮอนมันก้อสวยเหมือนเดิมโน๊ะ แต่ที่เหรี้ยสุด
เชี้ยอ้นมานเข้าไปห้องน้ำกะ ญ ไปทำไรว่ะ
หั้ยโทรสับกุดีก่อน กุจะถามแม่งแน่ ไอ้อ้น
มะคืนได้คุยกับไอ้แตน เออ มีเรื่องหลายเรื่อง
อยากบอกมัน ได้คุยแปปเดวเอง โทรสับก้อพัง
ดี....ไม่ต้องคุยกับคัยสักคน
เวลาอึดอัดนี้มันหาคนปรึกษายากว่ะ
ต้องคิดดี ๆใช่มะเวลาจะเล่าอารัยหั้ยคัยฟัง
จิง ๆ แล้วเวลาไม่ได้เป็นเครื่องพิสูจน์ ในการไว้ใจคัยเรยย
บางทีคนที่เพิ่งรู้จักกัน อาจไว้ใจได้มากกว่า กับคนที่คบ
กันมาเกือบ 7 ปี ( อย่าคิดมากกัน ว่ากุว่าคัยแต่ถ้าคนที่รู้
ตื้นลึกหนาบางมาบ้าง คงรู้เอง )....ขอบใจไอ้โน้ตน่ะเว้ยทำหั้ยกุคิดอะไร ๆ
ได้หลายเรื่อง เรื่องอะไรที่กุคิดน้อย ๆ เมิ่งก้อทำหั้ยกุคิดได้มากขึ้น
เมื่อวานถ้าทำหั้ยเมิ่งเบื่อรึเปล่าก้อไม่รู้น่ะ ก้อขอโทดน่ะเห็นเมิ่ง
dance นิดเดวเอง......พุดถึงเมื่อวานโอ๋น่าไปด้วยเน๊อะว่ามั้ย
ตอนนี้เมิ่งกลับปราจีนไปยังว่ะ จะโทรหาเมิ่งโทรสับก้อมองไม่เหน
กุละเซ็งว่ะ...เอา moto มาด้วยล่ะกาน 555+
- - - - - - -
 To....เรกุขอโทดล่ะกัน ถ้าเมิ่งคิดว่าวันนั้นเป็นกุที่ไม่รอเมิ่ง หรือว่ายังไง
แต่อยากหั้ยเมิ่งเข้าใจไว้ว่า วันนั้นกุไม่รู้ ว่าเมิ่งบอกหั้ยรอ
ถ้าไม่รอเมิ่งจะไม่ไป ตอนนี้ก้อยังไม่ได้โทรไปถามครัยหรอก
แต่ก้ออยากหั้ยเมิ่งรู้เฉย ๆ ว่ากุไม่รู้ ถ้ากุรู้ก้อคงรอแล้ว
กุรู้แต่ว่า เมิ่งบอกว่าถ้าทำงานเสดแล้วจะตามไป
ถ้าอะไรทำหั้ยเมิ่งเข้าใจอย่างนั้น ก้อขอหั้ยเมิ่งเข้าใจใหม่ด้วยน่ะ
ผู้ ห ญิ ง อ่ อ น ไ ห ว แ ล ะ ผู้ ช า ย ขี้ เ ห ง า
  เนิ่นนานมาแล้ว มีเจ้าหญิงแห่งความอ่อนไหวผู้ซึ่งอาศัย
อยู่บนภูเขาแห่งดอกไม้ อยู่หนึ่งคน เธอมีดวงตาที่อ่อนไหว
นัยย์ตาอ่อนโยนคู่นั้นมีแววของความโศกเศร้าอยู่เบื้องลึกที่ถูกกลบเกลื่อน ด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ เธออาศัยอยู่บนภูเขาแห่งดอกไม้นั้นเพียงลำพัง
จนกระทั่ง มีเจ้าชายแห่งความเหงา เดินทางมาพบภูเขาลูกนี้โดยบังเอิญ
สีสันของดอกไม้หลายๆดอก ทำให้เจ้าชายหยุดอยู่ที่นี่ ราวกับถูกมนต์สะกด เจ้าชายมองเห็นเจ้าหญิง ผ่านดอกไม้กลีบใสๆ ทันทีที่พบกับเจ้าหญิงแห่งความอ่อนไหว เจ้าชายรู้สึกรักเธอตั้งแต่แรกพบ หากแต่เจ้าหญิง มิได้รู้สึกเฉกเช่นเดียวกับเจ้าชาย เธอกลับรู้สึกว่า เขาเป็นใครเหตุใดจึงมาพบ ภูเขาแห่งนี้ได้ และด้วยสายตาคู่นั้น ยิ่งทำให้เจ้าหญิง ไม่คิดจะไว้ใจ ชายคนนี้เลย เจ้าชายแห่งความเหงา ตะโกนบอกเจ้าหญิงว่า เราจะไม่มาทำความรู้จักกันหน่อยหรือ เจ้าหญิงแห่งความอ่อนไหวเมื่อได้ยินคำดังกล่าว จึงเดินตามเสียงตะโกนนั้นไป หลังจากที่ได้รู้จักกันแล้ว เจ้าชายแห่งความเหงา ตัดสินใจได้ทันทีว่าเขาพร้อมที่จะหยุดการเดินทางที่ภูเขาแห่งนี้ การสนทนาของคนทั้งคู่ทำให้พวกเขาผูกพันกันมากขึ้น เจ้าหญิงแห่งความอ่อนไหว เริ่มมีใจให้กับเจ้าชาย
จนกระทั่งเธอลืมดูแลดอกไม้ทั้งมวล ดอกไม้บนภูเขา
พากันล้มตาย เจ้าหญิง เอาใจใส่ เพียงแค่เจ้าชายคนรัก เจ้าชายแห่งความเหงา เริ่มเฉยชากับเจ้าหญิง เมื่อหล่อนไม่คิดจะทำอะไรนอกเสียจาก การได้พูดคุย หรือการได้รักตน เจ้าชายแห่งความเหงา จึงรู้สึกได้ถึงความอึดอัด ความเหงาได้ แผ่ซ่านขึ้นมาในใจของเจ้าชายอีกครั้ง ... เจ้าหญิงแห่งความอ่อนไหว รู้เพียงแต่ว่า ผู้ชายคนนี้คือ คนที่พร้อมจะดูแลเธอ
พูดคุยกับเธอ และ อยู่กับเธอบนภูเขาแห่งนี้ คนสองคน ใจสองใจ เป็นความต่างที่ไม่ลงตัว ความรักของเจ้าชายที่เคยเต็มเปี่ยมในใจ วันนี้เหลือเพียงแค่ความรำคาญอึดอัดใจ ความรักของเจ้าหญิงที่ไม่เคยมีในใจ วันนี้กลับเปี่ยมล้นไปด้วยความรัก เจ้าชายแห่งความเหงาเฉยชา กับ เจ้าหญิงแห่งความอ่อนไหว ไม่มีการพูดคุย ไม่มีการมองตา ไม่มีการจับมือเหมือนเคย เจ้าหญิงแห่งความอ่อนไหว แอบร้องไห้เพียงลำพัง ทางด้านหนึ่งของภูเขา เจ้าชายยืนอยู่อีกด้านหนึ่งเช่นกัน ความเงียบ ความแห้งแล้ง เดียวดาย สายลมร้อน ได้พัดผ่านภูเขาลูกนี้ ราวกับจะกลั่นแกล้งเจ้าหญิงแห่งความอ่อนไหวให้ชาชินกับความรู้สึกเดียวดาย วันนี้ เจ้าชายแห่งความเหงาตัดสินใจ เดินทางจากไป ไม่มีแม้คำอำลา เจ้าหญิงแห่งความอ่อนไหว ไม่พบแม้ใครบนภูเขาแห่งนี้
เธอร่ำไห้ อย่างน่าอาดูร
น้ำตาของเธอไหลรินมากมายเหลือเกิน จนทำให้มวลดอกไม้ที่ล้มตาย ฟื้นกลับคืนมายืนต้นอีกครั้ง หล่อนจึงดำเนินชีวิตอย่างเคย ทำเหมือนไม่เคยมีใครเข้ามาเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตหล่อน แต่ความเศร้า ก็พร้อมที่จะทำร้ายหล่อนได้เสมอ เมื่อคิดถึงหรือนึกถึงเจ้าชายแห่งความเหงา เธอพึมพำกับมวลดอกไม้ เบาๆว่า "ความรักของฉันอยู่ไหน" เจ้าหญิงแห่งความอ่อนไหว ยังคงคิดถึงเจ้าชายแห่งความเหงาอยู่เสมอ หากเธอก็ไม่โทษว่า เขาผิด เฝ้าโทษตัวเองว่า เหตุใดเราจึงไม่รักเขาอย่างพอเหมาะ เขาเป็นเพียงแค่ผู้ชายขี้เหงาคนหนึ่ง ที่วันนึงเขาผ่านเข้ามาทำให้เราได้รู้จักรัก ได้รักให้เป็น เขาเป็นเพียงแค่ผู้ชาย ผู้ชายไม่รักผู้หญิง เอาแต่ใจเฉกเช่นหล่อนนักหรอก การเฝ้าปลอบใจตัวเองของเจ้าหญิงแห่งความอ่อนไหว คือบทเรียนของความรัก เพียงอยากให้ผู้หญิงทุกคนรู้ว่า
ผู้ชายก็เป็นเพียงแค่มนุษย์ขี้เหงา มีเพียงความเหงาในหัวใจ
ความรักของเขาไม่เคยจีรัง
อย่าไปให้หัวใจของเราทั้งหมดแก่เขาเพราะเขาอาจดูแลได้ไม่ดีเท่าเราดูแล
จงดำเนินชีวิตอย่างปกติอยุ่ร่วมกับความรักด้วยความพอดี
อย่าลืมดูแลดอกไม้ของเราด้วย
(ดอกไม้ในเรื่องนี้ฉันนิยามมันให้เป็นตัวตนของผู้หญิงทุกคน)
จงมีความสุขกับความรักและพร้อมที่จะยอมรับความจริง
ว่าเขาพร้อมที่จะจากเราไปทุกเมื่อ จง เป็น ปกติ รักด้วยความพอเหมาะ รักให้เป็น ใครเคยกล่าวไว้ว่า การเริ่มต้นรักของผู้ชายมากมายนักด้วยรัก การเริ่มต้นรักของผู้หญิงน้อยค่านัก หากเมื่อเวลาผ่านไป ค่าของความรักในใจก็เปลี่ยนไป รักของผู้หญิงมากขึ้น แต่กลับกัน รักของเธอ มันไม่เหลือเลย คงเป็นเพราะผู้หญิงอ่อนไหว และผู้ชายขี้เหงา การเริ่มต้นและการสิ้นสุดของความรักนั้นจึง ต่างกันอย่างสิ้นเชิง ฉันก็แค่ผู้หญิงอ่อนไหวเธอก็แค่ผู้ชายขี้เหงา ความ รัก แค่ ลม ร้อน วูบ หนึ่ง ที่ ผ่าน มา ทำ ให้ ใจ อ่อน ไหว อบ อุ่น บาง คราว มัน ก็ กรีด หัว ใจ เรา ให้ ด้าน ชา และ แห้ง ผาก P s .
- - อยากหั้ยอ่านเรื่องนี้กันมาก ๆ น่ะค่ะ เรื่อง ผู้หญิงอ่อนไหว และผู้ชายขี้เหงา
เรื่องนี้สอนอะไร ๆ ได้หลายอย่าง ถึงแม้ว่ามันจะยาว ยาวจนน่าเบื่อ แต่ก้อขอ
หั้ยลองอ่าน กันก่อนน่ะ - -
Contact Me VIA Msn Messenger : |
P s . - จะสอบแล้ววันเสานี้แระ อ่านหนังสือกานน้า ตอนนี้ตัวกุเองก้อติว ๆ อยู่ ก้อคงอยู่ที่ตัวกุและแระน่ะ ว่าจะไปรอดมั้ยเทอม เพื่อนก้อช่วย ๆ กานทั้งนั้น Thx. ต้อง มาก ๆ ที่ช่วยอดทนสอนบัญชีหั้ยกุ สอนคนโง่ก้อนานหน่อยน่ะก่าจะเข้าใจ ทางข้างหน้าเริ่มสว่างแระ ถ้ากุเรียนบัญชีเข้าใจ ทั้งเทอมกุเข้าเรียน 2 ครั้ง สำหรับวิชา ไม่รู้ผลมานจะเป็นยังไง ต้องพึ่งเพื่อนอย่างแรง...........ไอ่โน้ตอ่านด้วยเมิ่ง มาหากุมั้งน่ะ ใกล้กันแค่นี้ ไม่มาหาแล้วเหงา บางทีเมิ่งก้อไม่พุดกับกุ กุแอบเศร้าน่ะ สัดหมา..........|
|
